Dimitri Vantomme: ‘Ik ben zo onzeker over mezelf!’

Dimitri Vantomme heeft de magische 40 bereikt. Deze ‘spring in’t veld’ is naast zanger ook publieksopwarmer, presentator op Ment-TV en FG radio en uitbater van Bonaparte in Antwerpen met succesvolle concepten als Pannekoek en Drama. Maar iedereen kent hem van zijn deelname aan idool en zijn legendarische programma’s op JIM. Dimitri is ook één van de gezichten van Antwerp pride, verkozen tot één van de beste prides in de wereld. In 2019 heeft hij onder meer de ‘personality award’ gewonnen tijdens de Showqueen Awards, waar hij best fier op is. Tijd dus om de persoon achter de media figuur te leren kennen en dat achter de ruwe bolster een blanke pit schuilgaat, dat lees je hier!

Dimitri, je bent 40 jaar geworden. Heb je last van een mid-life crisis?

Ja, toch wel. Ik was onlangs met de baas van ‘Live Entertainment België’ in de zaak die ook de productie doet van ‘Vlaanderen Feest’ (het jaarlijkse feest van de Vlaamse Gemeenschap). We kennen elkaar al heel lang. Hij vroeg hoe het met me was en ik antwoorde ‘drukke zomer’.

Je bent op een leeftijd gekomen dat je je vragen begint te stellen over de dingen die bezig zijn rondom jou. Je bekijkt de dingen vanop een afstand. Dat is niet altijd eenvoudig als je op een rollercoaster zit zoals sommige mensen.

Je bent al jaren een bekend figuur in Antwerpen, maar je bent geen Antwerpenaar?

Ik ben een geboren en getogen West Vlaming. Ik kom uit Moorslede, dat is een klein dorp in West-Vlaanderen.

Had je een gelukkige jeugd?

Wat is geluk? Ik heb vooral geen ongelukkige jeugd gehad. Ik heb fantastische ouders en een heel toffe broer.  Ik heb niet echt het gevoel gehad dat ik iets tekort kwam toen ik aan het opgroeien was. Maar ik voelde me anders dan de anderen. Met alles wat ik deed en zei en uiteraard op vlak van seksualiteit. Ik wist al vrij vroeg dat ik me meer aangetrokken voelde tot jongens. Maar dat is nooit een issue geweest in mijn jeugd. Ik heb mijn ‘coming out’ gedaan op mijn 17 jaar en sommige jongens op school wisten het vroeger. In een heel conservatieve provincie ben ik er heel snel mee naar buiten gekomen. Ik had dan ook een aantal rolmodellen omdat ik heel erg geïnteresseerd was in media. Je had ‘Jo de Poorter’, ‘Yasmine’ en ‘Johan Verstreken die op TV kwamen. Als er nu iemand op TV komt en die is gay, is dat voor de media geen probleem meer.  Je kan zeggen dat ik een zorgeloze jeugd had, maar geen rusteloze! Ik was een heel hyper en actieve jongen.

Je wou al vroeg in de showbizz gaan, maar jouw ouders waren daar niet zo blij mee?

Die waren er niet tegen. Ik heb nuchtere ouders, nog steeds trouwens. Die gaan niet naar alle optredens mee en ze gaan me eerder wijzen op het negatieve dan op het positieve. Maar ik denk dat het is zoals bij velen in de showbizz. Mijn ouders vonden dat ik eerst een diploma moest behalen. Ik had als kind een droom: ik wou zanger worden. En dat idee is altijd gebleven. Totdat ik die vervelende PMS testen moest doen. Daaruit kwam dat ik geen interesse had in de school. En dat was omdat ik alleen iets wou doen in media en showbizz. En daar waren mijn ouders niet blij mee.

Maar je bent wel naar de kokschool geweest in Koksijde?

Ik heb dat gedaan omdat ik van mijn ouders een deftig beroep moest leren. Maar ik wou geen economische of handel doen. Ik was ook heel onrustig. Nu zouden ze dat ADHD noemen, toen was je gewoon een moeilijk kind. Ik was altijd bezig en als er iets werd georganiseerd stond ik op de 1e rij om de leukste jobs te doen.

 In die tijd was ik veel met eten bezig en stond er soms plots een buffet klaar voor hen en hun vrienden waarmee ze op stap waren geweest. Dat ging mij meer om de show van het presenteren van dat eten, dan om het koken zelf. Daarop stelden mijn ouders voor om koksschool te volgen. Ze zeiden altijd: je mag doen wat je wilt, maar je moet eerst een diploma hebben.

Maar ik wou altijd een van die artiesten zijn van ‘Tien om te zien’. Als ik naar een show kon gaan, was mijn dag goed. En het bizarre is, dat ik nu een van hen ben. Nu zijn wij collega’s die met elkaar praten. Dus het is wel fijn dat ik nu kan doen waarvan ik altijd droomde.

In 2003 heb je meegedaan met idool. Hoe heb je dat ervaren?

Ik heb dat fout aangepakt zoals ik heel veel dingen fout aanpak. Ik heb dat niet positief ervaren omdat ik niet graag verlies. Ik ben wel bij de laatste 50 geraakt. Dat was niet slecht, maar niet goed genoeg, want ik had verwacht de top 5 te halen. Ik heb achteraf beseft dat ik nooit goed ben geweest in te moeten presteren op het moment zelf voor een auditie of een test. Alles wat ik heb binnengehaald van grote opdrachten of interessante dingen, daar heb ik nooit auditie voor moeten doen. Maar alles waar ik screentesten voor moest doen, heb ik nooit gehaald. Ik ben nu eenmaal goed in het spontane.

Ondanks dat is idool toch wel de start van je carrière geweest. Je hebt dan onder meer sodapop gedaan.

Ik had toen al op mijn 19e Spirit gedaan. We kwamen in alle grote Tv-shows, werden gevraagd op ‘radio 2’ en ‘Donna’. Op 1,5j tijd hebben we 150 optredens gedaan. Spirit was het Vlaamse antwoord op Steps. Over idool heb ik zelfs getwijfeld of ik het zou doen.

Maar de jury was toch niet erg positief tegen over jou?

Ja, ze hadden me gezegd dat ze me niet zagen als een frontman. Ze zagen me eerder in een Boyband fungeren of als backing vocal. Ze vonden dat ik niet genoeg persoonlijkheid had.

Doet dat pijn als je zo een antwoord krijgt?

Ja, wat die jury zei, sloeg op niets. Dat is nu net mijn sterkste punt. Dat heb ik later ook ervaren in mijn presentatie opdrachten en in Bonaparte: ofwel vinden mensen me leuk, ofwel hebben mensen iets tegen me. Ik merk dat ook met de producties die ik nu doe. Sommige producers willen enkel met mij werken als publieksopwarmer en anderen totaal niet. Ik heb een stijl: ‘what you see, is what you get’ en niet iedereen kan daar mee om. En ik had nu net een grote tegenstander van mij in de jury zitten. Die moest me echt niet hebben. Mijn auditie was op zich wel ok, maar ik was op dat moment ook een speciale figuur. Ik had een eigen horecazaak en dan nog wel een karaokebar en ze wisten dat ik een twijfelaar was en heel onzeker.

Ik heb een Boyband geprobeerd en op zich was Sodapop wel leuk en hebben we leuke dingen gedaan. Die zomer stonden we bijna in elke aflevering van ‘Tien om te Zien’ en hebben we eurosong gedaan. Dat pakken ze me niet meer af. Maar na een jaar was het tijd voor iets anders en dan ben ik bij ‘Jim’ begonnen.

Hoe ben je bij Jim TV terecht gekomen?

Door heel hard te proberen.  Vijf jaar aan een stuk heb ik elke 6 maanden een video gestuurd als ze weer eens op zoek waren naar nieuwe VJ’s. Maar dan was er weer het probleem van de screentests en die trokken op niets! Ik werd elke keer opnieuw uitgenodigd, dus moesten mijn video’s wel goed zijn geweest. Ik bleef maar bellen naar die baas voor opdrachten. En ineens kreeg ik een telefoontje. Hij had mijn nummer doorgegeven aan een producer die iemand zocht om belspelletjes te presenteren als vervanger bij ‘Kanaal 2’. Ik moest dan dinsdagnacht  1 programma doen en moest ik op woensdag al eens inspringen. En toen moest ik plots als noodsituatie 1 programma doen op VTM om 11u s’morgens. En dat was blijkbaar goed, want ik had dubbel zoveel mensen die deelnamen aan de show dan bij de anderen. Toen begonnen ze te beseffen dat ik toch speciaal was. Dat heb ik dan 6 maanden gedaan. Vervolgens moest ik mijn solo single gaan voorstellen bij JIM. Dank zij die spelletjes was ik nog mondiger geworden en 2 weken later hebben ze me een live show aangeboden. Die heb ik 4j gepresenteerd en toen is ‘we like to party’ erbij gekomen. En daarna is het management gewijzigd en kwam er iemand die mij niet kon uitstaan. Zo gaat dat soms in de media.

Qua presentatie doe je nu Ment TV. Hoe ben je daar terecht gekomen?

Er zijn een paar programma’s bij Jim die de zender hebben overstegen en waar de mensen nu nog over praten. Ik word nog steeds aangesproken over het programma ‘we like to party’. Mensen posten nog steeds filmpjes op facebook. Dat is crazy.

Zo is het ook bij ‘Ment TV’ gegaan. De zender was aan het groeien en ze hadden een paar speciale afleveringen. En ze vroegen me elk jaar om de kerstspecial te presenteren. Ik wou me in eerste instantie niet binden aan die zender omdat ik niet goed wist wat ik wou. Maar ik kom heel goed overeen met die ploeg. Vlaamse muziek heb ik altijd leuk gevonden. Ze hebben me dan gezegd:’ we hebben een leuk programma voor jou op vrijdag en zaterdag. Zou je dat willen doen?’  De uren bevielen me en ik merk wel dat het veel bekeken wordt. Ik merk dat ook aan mijn boekingen. Doordat ik al heel wat jaren bij Ment TV zit, presenteer ik veel festivals met die muziek. Het is dus heel spontaan gegaan.

Je hebt ook FG radio gedaan

Nog steeds! We doen een aantal events in de zomer waar ik bij ben. Ik heb 2j voor FG gewerkt, maar toen kwamen die problemen met die licentie en dan is die naar ‘Minerva radio’ gegaan in Antwerpen. Daardoor verdwenen we van de FM band. Ons aantal luisteraars daalde snel. Nu is er een oplossing gevonden waardoor we op sommige events live kunnen gaan. Ik mis radio wel heel hard. TV is leuk, maar radio maken is zo fijn! Je kunt er zo spontaan in zijn en ik hou er ook van om naar de radio te luisteren.

Qua muziek doe je eigenlijk wel vrij veel. Je maakt platen onder Dimitri, Dimi, Teek?… in 2018 heb je je eerste Nederlandstalige single uitgebracht. Je hebt ook succes gehad met onder meer ‘Lena’. Wat springt er voor jou uit?

Ik vind dat moeilijk. Ik ben een performer: ik zing graag en sta graag op een podium. Ik wil mensen raken en entertainen met mijn muziek. Maar ik moet populaire muziek maken. Ik weet dat ik geen muziek kan maken zoals ‘Oscar and the Wolf’. Dat werkt bij mij niet en ik heb daar ook geen geduld voor.

Voel je je erkend als zanger binnen de showbizz wereld?

Bij de collega’s zeker. Van hen krijg ik alleen maar lof over mijn manier van performen. Maar bij het grote publiek ben ik niet de zanger. Mensen zien me zo niet en dat vind ik spijtig. Als je na een concert hoort dat je goed kan zingen is dat leuk, maar na 15j is het dat niet meer. Daar zit bij mij een frustratie dat ik dat niet kan bestendigen of bevestigen. Maar ik ben blij dat ik kan zingen en dat ik een stem heb. Ik doe het gewoon graag. Een festival kunnen openen van 45.000 man, dat is gewoon kicken! Natuurlijk zou ik mijn platen graag meer willen horen op de radio, maar ik besef dat dat niet evident is. Ik heb al een aantal top 10 hits gehad. Zelfs een aantal die ik zelf geschreven heb en dan is dat leuk als je jezelf kan horen op de radio.

22j geleden ben je begonnen in Bonaparte. Hoe ben je ooit op het idee gekomen om deze karaokebar over te nemen?

Niet! Dat is gewoon gegaan. Ik wou naar Antwerpen verhuizen en wou gaan studeren bij ‘Studio’. Ik kwam op mijn 16e hier als klant. Die eigenaars waren ook gay. En mijn neef en ik kregen ineens de vraag van hen om dit over te nemen. Want we waren van plan hier te komen werken. Mijn neef als DJ en ik als student. Mijn ouders zijn zelfstandige en die konden wel borg staan voor een lening. En ineens waren we vertrokken. Op 9 mei ben ik 18 geworden, op 23 mei had ik in Koksijde mijn laatste examen en officieel was de zaak van mij op 1 augustus.

In die 22j heb je hier al heel wat concepten georganiseerd waarvan Pannekoek nog altijd één van de bekendste is. Wat spreekt jou aan om dingen te organiseren?

Dat moet ik nuanceren. Ik heb leuke ideeën, maar ben geen goede organisator. Ik weet me gewoon met de juiste mensen te omringen. Elke woensdag hebben we hier een brainstorm en dan drop ik dingen. En dan merk ik dat de dingen die ik moet opvolgen, niet gebeuren. Ik ben dus gewoon creatief.

Hoe is pannekoek ontstaan? Wel in Nederland heb je heel wat van die bars met een zondagnamiddag programma, waar iemand aan zijn bar staat te zingen en er foute muziek wordt gedraaid. Men begint er te drinken vanaf 16u tot 22u en dan sluiten de bars. Dat wou ik creëren in Antwerpen. In Brussel bestond een soort gelijk concept, maar niet in Antwerpen. Ik had toen al een groot bestand van email adressen van vorige concepten. En zo zijn we gestart. Heel veel dingen zijn spontaan gegaan, maar als ik zie wat we tegenwoordig doen zoals ‘Drama’, dan moet ik alle credits wel aan mijn collega Thierry geven.

Ik entertain graag en ben creatief, maar qua management moet ik me toch laten omringen door andere mensen. En eerlijk, sommige dingen lukken, anderen niet. Zelfs met Pannekoek. Dat bestaat bijna 10j en ik had veel liever gehad dat het om 17u begon en om 22u gedaan was zoals voorzien. Dus het is een goed concept, maar door de jaren heen gewijzigd van het origineel. Ik ben wel goed bezig, maar het kan altijd beter.

Hoe ben je in het Antwerp pride verhaal gerold?

Ik had een zaak op de Grote Markt en dat was er ineens. En met b.v. ‘Europride’ hadden we een grote regenboogvlag aan de gevel hangen.

Ik herinner me nog het eerste gesprek met Bart Abeel. Er was een vergadering waar heel de gay horeca op was uitgenodigd. En ik kwam daar heel fout binnen op die vergadering. Ik was boos dat ze me niet geraadpleegd hadden. Bart heeft me dan met mijn 2 voetjes op de grond gezet en we zijn een koffie gaan drinken. Het bleek dat het heel goed klikte tussen ons. Bart merkte mijn positiviteit die ik negatief op die vergadering had uitgedragen snel op. Ik had goede ideeën zoals het festival op de Grote Markt. In het begin hadden we een klein podium en 3000 man. Dat was heel primitief. 12j later halen we 15000 man.

Ik kan presenteren en liedjes zingen, want dat was toen al mijn job en ik wou dan ook graag de mensen entertainen. Daarna is de vraag gekomen om het mee te organiseren en mee in het bestuur te gaan. Antwerp Pride is na 12j bijna een bedrijf geworden. Het is dank zij de vrijwilligers en de andere bestuursleden dat we zo een event hebben dat perfect naast andere prides kan staan en waar we de Stad met mee hebben.

Antwerpen is altijd een gay stad geweest, maar de laatste jaren sluiten er bars en komen mensen niet meer speciaal naar Antwerpen om uit te gaan. Ervaar jij het gaylife anders dan 10j geleden?

Ja, ik was er onlangs nog over bezig met anderen en stelde me de vraag waaraan dat ligt. Ik denk dat het vooral te maken heeft met een andere manier van op stap gaan. Mensen vliegen voor 40 euro naar een bestemming. Het rijden wordt ook afgeschrikt. En terecht: dronken rijden kan gewoon niet! Maar ik denk dat de toekomst anders zal zijn. De huidige generatie jongeren voorziet een BOB.  Dat is anders met onze generatie. En ook de werken in Antwerpen. Na 2 jaar weten de Nederlanders het gewoon niet meer. Maar aan de andere kant komen ze nog wel naar de Pride. Ze kennen het wel. Een stad evolueert gewoon. Kijk maar naar Amsterdam. De Regulierdwarsstraat is ook niets meer. Maar Antwerpenaren zelf klagen ook al snel. Er begint iets nieuws en ze zijn er allemaal. De 2e keer zijn ze met de helft en de 3e keer zijn ze het al beu. Sommige mensen hebben spijtig genoeg op alles commentaar.

Zijn gays geen moeilijker publiek dat het altijd maar beter en nieuwer wil hebben?

Dat weet ik niet, want ik merk dat bij hetero’s ook. We krijgen ook meer prikkels en zien de filmpjes van grote festivals en grote circussen. Mensen mogen dan ook veeleisend zijn. Het is aan ons om daarop in te spelen. Dat merk je ook met Pannekoek. 3 van de 4 zondagen proberen we veelzijdig te zijn binnen ons concept. Dat maakt ons extra creatief. Ik ben ook blij dat Antwerp Pride zo gegroeid is en dat er zoveel nieuwe mensen mee aan boord zijn genomen. En we hebben het geluk dat we een Bart Abeel hebben. Die mens is visionair. Die kan bruggen bouwen tussen mensen en organisaties. Ik ben blij dat we voor die doelgroep werken.

Zijn we niet meer een evenementenstad aan het worden met een Leatherpride, Showqueen Awards, Antwerp Pride Mister Gay Belgium, Unicorn… i.p.v. een barstad?

Ja, maar ook hier. Dat is, bij de hetero’s ook. Als je ziet hoeveel discotheken er nog over zijn? 5j geleden waren ze 3 dagen per week open. Nu nog maar 1 dag per week. Er is gewoon een andere cultuur. Mensen willen naar festivals gaan. En wie zegt dat het binnen 5j niet anders zal zijn. Ik zit hier al 22j en soms denk ik: ‘oei’, maar dan moet je plots wekelijks een bericht posten dat je personeel zoekt omdat je het niet meer aankan van het vele volk in de zaak. Wat ik erg vind is dat mensen klagen dat er in Antwerpen niets is te doen. Maar er is zoveel te doen in deze stad en ze maken gewoon geen tijd om dat te ontdekken. Een voorbeeld is pannekoek. Het is hier vaak heel druk, maar op een rustige zondag ga je net zien dat de klagers binnen zitten. En die gaan dan rondvertellen dat het niets meer is, terwijl je net 6 zondagen full house hebt gedraaid. De sterkte van Bonaparte is dat iedereen hier welkom is en dat gays welkom zijn op zaterdag en hetero’s op pannekoek.

Ben jij een moeilijk persoon om mee samen te werken?

Ik heb wat problemen gehad in het verleden waardoor ik niet de meest gemakkelijke persoon was. Ik kan heel moeilijk mijn focus op iets houden. Op het moment dat ik iets wil doen of waar ik op gefocust ben, dan verdwijnt dat heel snel. En dan besef ik dat het voor mijn team niet altijd even gemakkelijk is als ze mijn kuren erbij moeten nemen. Maar als publieksopwarmer werk ik voor de grootste productiehuizen. En ik doe dat al seizoenen lang. Ook doe ik veel festivals en host ik voor grote klanten al 10 jaar. Ondanks dat ik misschien niet de meest gemakkelijke mens ben, zal ik mijn job wel goed doen.

Maar je kunt niet ontkennen dat je over de tongen gaat bij mensen in de gaywereld van Antwerpen. Sommigen houden van jou en anderen vinden je een dikke nek. Wat doet dat met jou?

Ik vind dat echt heel erg. Dat is ook de bolster die ik bij idool had. Ik ben zo onzeker over mezelf. Ik hoor dat ook regelmatig van mensen die me leren kennen dat als ze me beter kennen zeggen dat ze een ander beeld hadden van mij. Ik hoor dat zo vaak en ik weet niet hoe dat komt waarom ik zo doe bijvoorbeeld. Want er zal wel iets van waar zijn dat ik een masker opzet of dat ik me anders voordoe dan ik eigenlijk ben. En dat geeft een dubbel gevoel. Mensen denken vaak dat ik een degoutante gast ben tot ze me beter leren kennen. Dat is een vergiftigd compliment krijgen. Ik heb vroeger altijd gewild dat iedereen mij graag zag en ik besef met ouder te worden dat dat niet kan. Je kunt niet iedereen plezieren. Uiteindelijk zijn er heel wat mensen die van heel ver komen en hier elke week zitten. Ik weet niet of ze voor mij komen, maar zo slecht zal het hier dan ook wel niet zijn.

Heb je het gevoel soms dat mensen schijnvriendschappen willen aangaan net omdat je Dimitri bent en bekende Vlaming?

Dat is een mes dat aan 2 kanten snijd. Je hebt snel door waarom iemand met jou contact zoekt.  Soms kom je met mensen heel goed overeen waar je het totaal niet van verwacht. Maar ik heb wel zoiets van: ‘als je fouten maakt in een vriendschap en je leert uit die fouten, dan blijf je vrienden’. Dat is gewoon menselijk. Ik vind dat een goede vraag, want ik merk dat er heel wat mensen zijn die me haten, maar dat er heel wat zijn die me niet haten.

Zijn er dingen die je in je leven nog wil realiseren?

Weet je wat ik geleerd heb met de jaren? Als kind en tiener heb je dromen en ik heb die allemaal verwezenlijkt. Bonaparte bijvoorbeeld was geen droom, maar het heeft er wel voor gezorgd dat ik een groot deel van die dromen heb kunnen verwezenlijken. Ik weet nog goed dat toen ik de 1e keer in Las Vegas stond voor een clip, dat ik trots was dat ik dat kon. Het Sportpaleis, muziek, presenteren. Dat zijn dromen die allemaal zijn uitgekomen.

Ik heb nog heel veel dromen, maar ik ga die niet meer benoemen want als een droom niet uitkomt, is dat voor mij een soort falen. Maar ik ben zo blij dat mensen in mij geloven als b.v. presentator of publieksopwarmer. Ik heb doelen, maar ben wel rustiger geworden met de jaren om die doelen te behalen. Ik probeer een balans te vinden in mijn leven. En ik denk van zodra ik die balans heb gevonden en mezelf liever ga zien, ik de mensen rondom mij liever ga zien. Ik denk dat ik dat te weinig doe; de mensen rondom mij graag zien. En ik denk dat dat de reden is waarom mensen mij een dikke nek vinden, terwijl ik in het echt onzeker ben van mezelf. Ik heb veel kwaliteiten, maar waar ik goed in ben is een crowd pleasen. En ik zou mezelf wat meer moeten pleasen om de mensen rondom mij te kunnen pleasen!

Je bent nog maar 40, Dimitri!

Afscheid van een icoon: Lode Robbrecht stopt na 16j

Wie gay antwerpen zegt, zegt hessenhuis. Deze zaak is al vele jaren de place to be om eens goed uit de bol te gaan of om iets te drinken met vrienden. Lode Robbrecht stond met hart en ziel in deze zaak. Na 16j geeft hij de fakkel door. Hierbij zijn persoonlijke boodschap.

Hierbij – met wat moeite — een woordje uitleg ivm mijn afscheid als zaakvoerder van Hessenhuis cafe door velen gekend als “het Hessenhuis”. Met wat moeite inderdaad ondervind ik dat de tijd gekomen is voor mij na 42j gewerkt te hebben om een stap terug te zetten en een volgende levensfaze te beginnen , deze van “gepensioneerde”. Reeds geruime tijd ben ik op zoek gegaan naar een opvolger die op dezelfde golflengte zit . De zoektocht was niet gemakkelijk , vele geruchten werden de vorige tijd al dan niet terecht rondgestuurd , en om kort te gaan … heb deze gevonden in Geert ( Geert Van Praet) die ik met een warm hart alle succes toewens ! . 16 jaar geleden ben ik als “bleuke” zaakvoerder zonder voorkennis in horeca het Hessenhuis binnengerold …ik heb de knepen van “de stiel” zelf moeten leren …maar met de tijd leert men bij…. . De laatste jaren als ik terugblik waren voor mij de leukste misschien wel omdat ik met mensen samenwerk die zelf gekozen heb en waar ik me goed mee voel .Ik wens jullie dan ook ALLEN te danken aan de leuke samenwerking en voor de mooie herinneringen . Ik geef dan ook met een gerust hart mijn Hessenhuisteam over aan mij opvolger. Binnen korte tijd komt er nog – in samenspraak – met Geert een afscheids/verwelkomingsfeestje

Top 10 gay beaches in Europe

Still thinking of going to a gay destination? Mister B&B makes a top 10 of the best gay beaches in the world. enjoy!

1. Mar Bella, Barcelona: Spain

Barcelona’s most famous gay beach Mar Bella is a long, sandy relaxation zone filled with hot muscle guys, locals who want to sunbathe in the buff, and everyone else in between. Indeed, regulars and tourists hang out at this clothing-optional beach, especially during the weekends and during Circuit Festival in August, when it’s almost impossible to lie down in the sand: it’s too packed (just like the guys and the contents of their Speedos!).

2. Playa del Muerto, Sitges: Spain

Playa del Muerto in Sitges has been a gay nude beach for decades, welcoming men since 1930! You’ll find a little bar (chiringuito) next to the beach and a great forest behind, too. Getting here is a bit of a journey by foot but well worth the effort: from Sitges seafront, turn right and walk along to the end of the sidewalk. Jump down and continue to follow the coast around for 15 minutes along the train line (be careful!). When you finally reach it, you’ll see why Playa el Muerto makes it on our Top 10 list of the best gay beaches in Europe!

3. Costa da Caparica, beach N°19, Lisbon: Portugal

It’s one of Europes biggest gay beaches, 30 kilometers south of Lisbon. Dunes and forest border it. A lot of young urban Portuguese come here to swim and mingle. From Lisbon, you access this beach with the bus (161) or with a car.

4. Elia Beach, Mykonos: Greece

Mykonos island is one of the most gay-friendly destinations in the Mediterranean Sea, a place you definitely want to be on your gay bucket list. The famous Elia beach is a true paradise with hot sand, crystal clear water and magical scenery. The music isn’t too loud so you can chat with friends. Oh, and one last thing: sometimes it can get really hot (and we’re not talking about the sun!).

5. Studland Beach, Bournemouth: England

Located near the towns of Bournemouth and Poole, in the south of England, Studland Beach is probably the best nudist beach in the UK, offering vast white sands to sit on. Although this is not officially a gay beach, it is regularly frequented by gay bathers. The northern part of the beach is where you’ll find the nudists, and the nearby sand dunes and shrubs make for a popular cruise circle.

6. Lokrum, Dubrovnik: Croatia

This beach is located on the uninhabited island of Lokrum, surrounded by a rocky coast. Ten minutes from Dubrovnik by boat, this natural area in Croatia harbors a very popular gay and nudist beach. Lokrum beach is also pretty secluded and has a private atmosphere to really help you relax and unwind. When the heat is too strong, you’ll find a nice and fresh space to cool off under the forest of pine trees.

7. Beach Es Cavallet, Ibiza: Spain

The long, sandy and clothing-optional beach is located in the south of Ibiza. Showers and deck chairs are provided next to the sea (that can reach almost 30°C in peak season!). Don’t forget to visit the Chiringay bar for drinks or a bite to eat when all that sunbathing and splashing about gets too much!

8. Mako beach: Gallipoli, Italy

Near the peaceful town of Gallipoli, in Puglia, lies the beautiful Mako beach, the only gay beach in the region. With pristine water and breathtaking scenery, this beach is the perfect spot for sunbathing and swimming. Sunsets there are truly magical. As an added reason to visit, this undiscovered gem of the Mediterranean sea welcomes a four-day gay festival every September.

9. Maspalomas, beach N°7, Gran Canaria: Spain

The Spanish island of Gran Canaria is an expert in gay tourism. In the south of the island, Maspalomas is the gay destination that draws thousands of us from the global gay community every year. Indeed, the beach and its spectacular sand dunes attract beautiful men from all around the world the whole year through. Gays normally gather at the clothing-optional beach N°7, which is walking distance from the world-famous Yumbo Center.

10. Grand-Travers, la Grande Motte: France

For more than 30 years, Grand-Travers beach has been an iconic spot in the Montpellier gay scene in the south of France. The sand dunes appeal to a growing number of gay beachgoers. This is the perfect place to relax but also to make new French friends!

http://www.misterbandb.com

Luik, van de drukte in de rust!

Ik had mezelf een weekendje Luik geboekt: treinticket betaald, hotel
geboekt…. alleen wat moest ik bezoeken? Een mailtje naar de toeristische dienst van de Provincie Luik en snel schotelden ze me een fantastisch programma voor.

A ‘city walk’ in Luik

Het viel me op dat er weinig fietsers waren in de stad en het werd me snel
duidelijk waarom. De stad ligt in de Maasvallei en slechts 2 straten buiten het centrum zijn de straten zo steil dat zelfs een elektrische fiets het moeilijk zou hebben. En dat is mijn eerste tip: neem goede wandelschoenen mee, want die heb je zeker nodig!

Achter het stadhuis kom je in een andere wereld terecht. Deze van natuur en rust. Na 10 minuten klimmen heb je een prachtig zicht over de stad en sta je zowaar tussen de koeien. De toeristische dienst gaf me een geweldige Vlaamse gidse, Maria Lormans. Zij heeft me in de 3 uur durende wandeling prachtige dingen laten zien in en uit de stad. Want laat het duidelijk zijn, blijf niet in het centrum. Buiten de stad zie je natuur, oude vestingen en nog zo veel meer. Tip twee: boek een stadstour met een gids. Het is zeker de moeite waard.

De stad is bekend om zijn beroemde TGV station gebouwd door Calatrava. Deze architect is ondermeer verantwoordelijk voor het metro station in Valencia, ‘the turning Torso’ in Malmö en ‘the World Trade Center Oculus’ in New York. Ook nu weer kreeg ik een fantastische Vlaamse gids ter beschikking. Gilbert Schiepers woont al heel zijn leven in de stad en kent het station van binnen en van buiten. Hij vertelt je over de bouw, de verborgen plekjes en de technische hoogstandjes. Tip drie: boek ook hier een gids.

Wat te doen en wat te bezoeken?

Fan van cultuur? Ga dan ‘La Boverie’ bezoeken. Dit museum heeft naast tijdelijke tentoonstellingen ook een vaste collectie in de kelder. Klassieke en moderne kunst staan er mooi naast elkaar.

Een wandeling door het park of een boottochtje op de rivier brengt je tot bij ‘Cité Miroir’. Dit oude zwembad is omgebouwd tot een cultuurtempel met tentoonstellingen, muziek en film. Ze hebben ook hier weer vaste tentoonstellingen.

Maak je een wandeling door de stad om te shoppen, stop dan even bij ‘Le Pot au Lait’. Het is gelegen in de straat ‘Soeurs de Hasque’, een wandelstraat in hartje Luik. Je bent verbluft van de plek. Je wandelt binnen in een sprookjesachtige sfeer. Elk stukje van de bar is kitscherig, feeëriek of scary. Verbluffend!

Luik culinair

Zeg nooit tegen een Luikenaar dat de Luikse wafel overal hetzelfde is. Hij zal verbolgen zijn. Proef hem en je weet dat hij daar net iets beter smaakt. Maar waar ik echt naar op zoek was waren de ‘Luikse balletjes’. En dan is er maar één plek: Café Lequet. verwacht geen ‘fancy’ restaurant en opgedirkte obers. Het is net een bruine kroeg waar de baas zelf je bord komt brengen en waar je zit aan houten tafels. Maar de balletjes met een saus van Luikse stroop is o zo lekker. De beste lunch in lange tijd. Wees er op zondag wel snel bij. ‘La Batte market’ is beroemd en net naast het restaurant. Vol is vol!

‘Carré Noir’ is bekend om zijn artisanale pralines. Mélanie Lemmens won een zilveren medaille voor haar ‘Vietnam’ praline in London. Trakteer jezelf op een doosje. Van elke hap blijf je genieten.

Heb je wel zin in een gezellige, donkere kroeg, maar dan niet zo’n ouderwets geval alwaar de tapijtjes op tafel liggen en nostalgische muziek uit de luidsprekers schalt? De oplossing heet ‘het jeneverhuis’ ofwel ‘La Maison du Peket’; een moderne bar in een eeuwenoud pand vol gangetjes, kleine kamers, trappen en zelfs een waterput! De Luikse jenever is zeer bekend en je kan er een schaal bestellen met 12 verschillende soorten jenever. Genieten maar!

(Gay) uitgaan in Luik

‘s Avonds een stapje in de wereld zetten? Dan moet je in de wijk ‘Carré’ zijn. Met zijn smalle straatjes en zijn vele barretjes is het de place to be. Maar verwacht geen vroege vogels. De meeste bars gaan pas open om 22 uur en sluiten in de vroege uurtjes. Rond middernacht is er geen doorkomen meer aan. Iedereeen staat op straat te genieten van zijn of haar drankje. Het is ook de ontmoetingsplaats voor de andere Waalse stadsbewoners. Het is ook daar dat je het kleine LGBTQ life ontdekt. Luik heeft een aantal gezellige bars, een sauna, een cruising bar en een fetish bar. Dus voor elk wat wils.

Wat een onbekende wereld leek, eindigde in een prachtig avontuur in een mooie stad. Ik keer zeker terug… nu jij nog!

https://nl.liegetourisme.be/





If you are wondering to go to Cuba

By: Andrés Yunior Gómez Quevedo.

Cuba is a different country, mostly because of its history and the actual consequences it and for that reason it is now at its best! If you are going for the first time,having a tour guide with you to show you around and explain a lot of thingswill enrich your experience on this great island.

To enjoy the country and understand its rhythm and its sights it is better if you have an idea of all the history and gossip that this island has behind buildings, streets, landscapes, food, cocktails, behaviors, words and people.  

If you know Spanish get ready for a challenge  because the Castellano, which is the Spanishwe speak here, it is really fast and has many words that in other LatinAmerican countries and even in Spain does not  exist or have different meanings.

In Cuba, people laugh at their own problems and anything can inspire a joke, a song, a dance or whatever that means joy. The crazy Cuban sense of humor has been the lifeboat of this society for centuries, and words like Negro, mulatto, fat and crazy are not derogatory. There are not sexual harassment accusations because people look at each other’s attributes all the time, and the men whistle when the ladies pass by, and the ladies throw pick-up lines to the boys and to show affection people can call you “my negro” even if you are white, the young ones greet with a “what’s up crazy?”, and you can see and sense how carefree this people is inspite of all the problems and necessities and struggles.   

Again, Cuba is a different country full of fun and a sense of freedom to enjoy every minute with no rush.

As a tour guide, I always welcome my future friends at the airport, I know that my country has been on an unfair blacklist for so long and to have a smiling face welcoming you at the airport can be very cheering.

And to be honest, I love the idea of waiting for complete strangers that I’m going to be with for days. The adrenaline of not knowing how it’ll be like.

 I try to go with an old American car with AC to make the experience even more interesting. Havana it is a like a live museum of cars, and we are all so used to see them going around, but I know that people also come to Cuba to live the contrast of the old 40ies and 50ies with the influence of modernity that seems to be entering in the country more and more every time.

One of the first things I make clear it is that living and being in Cuba is a big exercise of patience, because there are many things that are hard to find easily, a lot of stuff must be getting with old fashion means, you are going to be offline most part of the day and to be online you really have to want it because you have to get a WiFi card and go to a WiFi spot. Things here are not like you know themat home. Cuba in many ways seems to have stopped in time and closed the door,but left the window open and there is a lot coming in through that window.

In Cuba, you’ll have more time to actually live, like we all used to do years before, interact, meet and talk to people old school style, go with the flow of the country that it’s very easy to follow because all seems to be about chilling out and drinking and learning too.

After the accommodation and a cocktail and depending on the time of the arrival I try to show first the Old Havana. It is a walking tour with stops in very cool places full of history and fun, like La Bodeguita del Medio, El Floridita, the four main squares of the old town with the explanations of the sights and the culture, including some information about the culture of cocktails in the country, religion, art, society and politics. Some stops will be longer depending on the people’s interests and the people around, the music, the weather, the drinks, whatever that makes the stay better.

Some people have asked me “don’t you get bored of saying the same thing in the tours everytime?” and the answer is no, because the interaction makes it different, thefeedback and the individual interests make a change and the information mightbe basically the same, but again, the interaction does its magic.

For smokers and drinkers, Cuba is like a paradise since here you can smoke and drink almost everywhere. For those who love music and dance, it is the same, in fact, there will be a time in which you’ll long for silence because there is music all around. For coffee lovers and organic food lovers Cuba is awesome too, but vegans and vegetarians might have a hard time finding the proper meal for the Cuban diet is full of meat, we even use sausage and pork to make the beans.

If you like jogging you can choose the sunrise or the sunset when the weather is cooler and do it through El Malecon with the Ocean on one side and the city on the other side, take little breaks seating in the same Malecon surrounded by fishermen, guitar players, people in love, friends laughing, old cars passing by, sellers,tourists, locals, all type of people, and the best thing: it is really safe.You can even walk around after midnight in the Old Havana without fear.

Part of the classic tour is to get an American car, can be a convertible or not(convertibles are more expensive and they don’t have AC) to take the two or three hours ride through El Malecon to Miramar (the old rich neighborhood, well,still nowadays since diplomats and embassies are there), Fusterland, The forest of Havana, the Revolution square (where I explain more about the revolution)Vedado neighborhood and Central Havana, to end up crossing the tunnel of the Bay to see the Statue of Christ, the Fortress and the amazing view of the city from there.

For nightlife there are options that can’t be missed like The Factory of Cuban Art, well, we call it just the Art Factory, if you like Cuban music and Jazz, La Zorra y el Cuervo is the only bar that plays real Cuban Jazz every night from 10 pm to 1or 2am, also the Jazz Café. The gay bars, and if it’s a weekend you’ll have more than 3 options, you can also do some kind of gay hopping since two of them are near each other in the gay friendly neighborhoods and the one with the latest show it is ironically placed in front of the Revolution Square.  There are other options like the EFE bar, King Bar, and eventual concerts or activities of last minute, because in Havana somethings can happen just like that, and you can suddenly find a concert or aparty going on anywhere.

I love the Cuban Symphonic Orchestras and try to take the ones who love this type of music to the places where they have concerts, they are old churches with the right magic to season those rhythms…something to see, and also, the artistic quality is really good. The same with the Cuban Ballet. Access to art in Cuba is not expensive and it is so worthy.

We try to have two or three days in Havana, and also save one of them for an Art tour in the museum of Cuban Fine Arts along with visits to private galleries and studios, and also save a piece of day for the gay beach Mi Cayito.

There are places in the country that are so worthy to see, and two of them are Viñales and Trinidad.  Viñales it is like one of the most beautiful country sides of Cuba, and even if you are not into cigars that are the main industry of that area will be hard not to fall in love with the sights and the tranquility, the pure air, the food and even the nightlife which is way different than Havana.

Trinidad it is a city that never changed its looks, the colonial architecture it’s original, nothing fake, and the accommodations will be full of the best and more beautiful from the vintage and the best from nowadays for the tropical weather, AC and showers. From Havana it is two hours to get to Viñales and 5 to get to Trinidad. You can do Viñales in one day and go back but Trinidad you have to stay, and it is so worthy.

Of course, these places are touristy, but in Cuba all the best is touristy since not much locals can afford any of these simple pleasures, there are a few places the locals use that tourists find interesting sometimes, but those eventually become touristy too. The good thing is that the locals mingle with the foreign very well and the American influence in the Cuban culture through history until nowadays it is very alive.

Gay life in Cuba it is not something forbidden anymore, and you’ll find amazing how supportive people can be. Most of the more popular restaurants and bars have gay owners ora story related to a gay character or gay waiters, so you don’t have to be in a gay-friendly neighborhood to enjoy, in fact, it is more likely that you’ll have more fun in a mixed place than in a gay bar. Farewells are always hard and the feeling of becoming friends can come so easily in Cuba, maybe it’s the weather that makes us like that, because even the tourists become more friendly, it can be the alcohol with the music and the heat, you don’t know until you know, but there is a magic in the air of this little country that makes people happy, and believe me, you’ll go home or wherever you are going next feeling luckier and better. I partner with Charles Kimball in the USA at www.outincuba.org to make this all happen. If you want to know more from the USA or anywhere please contact Charles Kimball at Outincuba@gmail.com or call him in California at 707.266.8235.

My Thanksgiving at Hard Rock Café Antwerp.

An invitation to celebrate Thanksgiving at Hard Rock Café. Of course, I would love to enjoy the dinner. A night of good food, nice drinks, and good music.

Hard Rock Café Antwerp in the Centre of the city is known for his food and cocktails, so I loved to try it. But first I liked to take a nice tour of all the things that hang on the wall. Rock elements with the theme ‘Diamonds’. It’s worth to take some time to take a closer look. The staff is happy to give you more info.

We loved to try the cocktails because people told us they are the best in town. So we ordered one and we got two… thanks to the Happy hour! Oh yes, they were delicious.

On the table they offered us the special Thanksgiving menu: as appetizer ‘Corn Chowder’, the main course was ‘Turkey served with golden mashed potatoes and gravy, traditional stuffing, cranberry sauce, and fresh vegetables’ and as dessert ‘Pumpkin pie’. 

The food was just delicious and with the big portions you just not could leave the table with a hunger taste. The extra friendliness of the waiters and the great live music made our evening perfect.

We also asked the menu to take a look what they had to offer us the next time: as an appetizer just try the Jumbo Combo with Chicken wings, Tupelo chicken tenders, onion rings, and spring rolls. If you still are hungry then choose between burgers, sandwiches, fish, and meat. And as dessert maybe a Hot Fudge Brownie. Believe me, I couldn’t wait to order… but I was already pleased with the Thanksgiving dinner.

But Thanksgiving is also giving. They supported ‘Sant Edigio’ with clothes brought by the customers.

It was my first Thanksgiving, and it will not be my last. Oh yes… next time I must visit the shop. I saw some beautiful clothes over there.

https://www.hardrock.com/cafes/antwerp/nl/

How important are LGBTQ’s for the travel industry?

A few months ago I spoke with a colleague on a press trip. He told me that he did not like the hypocrisy of the hotels that used the gay public for more profit. Are LGBTQ’s the new money machine in the sector and why are they so important?

The figures

In 2014 GETA (Gay European Tourism Association) and Grayling did a survey. The first ever research into the size and value of the gay tourism market in Europe shows that gay Europeans spend a staggering 50 billion Euros every year on tourism. The research estimates that the number of out gay people in the 50 states of Western, Central and Eastern Europe is over 26 million, or 2.6% of the total population of 844 million. The European Commission estimates that the direct tourism industry in the Europe Union, which accounts for the majority of European tourism, is worth 5% of GDP, or some 632 billion Euros. This puts gay spending at around 8% of that total. The total gay market for hotels, resorts and other tourism companies in Europe are far greater than this. Europe remains the most popular overseas destination for gay American tourists who are estimated to spend over $64 billion annually on tourism. Add to this the increasing number of gay tourists from South America, Asia, and Australia and GETA estimate the total spend by gay travelers globally is around $200 billion each year. It’s a lot of money… for the travel industry.

The gay traveler

Do LGBTQ’s travel different than straight people? No! They also love culture, going to the beach with their friends or spending a nice weekend in a bungalow or hotel. But they like to be felled welcome because they are gay. And sometimes that’s the problem.

What is the difference then? The way of living! A normal gay couple without children and both with a good job can have a monthly budget between 3000 and 4000 euro (some even more). A lot of gays loves traveling, luxury, party, culture, a good restaurant. They just like a good life. They do not have the costs of families with children (some have it of course). That’s why this group is so important for the travel industry.

The ‘gay friendliness’ of the travel industry

Last year I was on a networking event and talked whit a lady of a 5 star Greek hotel group. She told me that she only spoke with bloggers who represent people with money… so yes, she wanted to talk to me! This is not the first time I hear such a story.

Cruise companies as Royal Caribbean, Norwegian Cruise Lines, Princess Cruises and Celebrity Cruises offer gay-friendly cruises. In their daily program, they organize ‘social hours for LGBTQ’s’ on board. It’s just a social talk, but a lot of gays love this. They not like ‘only gay cruises’ with a lot of party’s. They just want to enjoy the ship and their partner. And that’s why those cruise companies are showing their gay-friendliness. Gays who want to do a gay cruise can choose between a lot of cruises of Atlantis, RSVP, La Demence, gay sailing, etc. The market is growing fast! Cruises are fully booked and they use ships of Royal Caribbean and Holland America Lines.

A second group is the hotels. They love to have LGBTQ’s in their hotel. Berlin, for example, has the Pink Pillow Hotels. A large group of hotels show their gay-friendliness and give that little extra when u comes in the hotel like a gay map. Other groups of hotels are investing in ‘adult only hotels’ and they are sponsoring big gay events in the city.

Air companies are buying advertisements in gay magazines or online to show that LGBTQ’s are welcome on board. These are small examples of how the travel industry use the group of LGBTQ’s.

LGBTQ’s like that. Why should they go to a hotel or destination that is gay-unfriendly? They can spend their money anywhere!

Hypocritical or not?

Let’s be honest! City’s use of words like ‘diversity’ and ‘fight for your rights’ if they organize a gay pride. But what only counts is the money! The world pride of New York will receive more than 1 million people. Knowing the amount of spending, the city realizes how important this is for their economy! Even a country as Russia knows how important LGBTQ’s are for the economy. You may not show you are gay in the street, but u still can go to a party. Moscow and Sint-Petersburg have a modern gay scene with bars, disco’s and so much more. As long the gays spend their money there, it’s ok!

The travel industry always looks for new markets. They realize that the market of LGBTQ’s is big. They understand the big opportunities in the future. But they also have to realize that it is big business. If you miss the boat, it’s too late!

The question stays: is it hypocritical? Yes of course! A lot of LGBTQ’s get the feeling they are a marketing product. But the most just think…. How more, how better!

Mister Gay Belgium: ‘Ik geniet van dit leuke crazy life’

In 2018 was er opnieuw een schitterende finaleshow met 12 kandidaten die hunkerden naar de sjerp van Mister Gay Belgium (MGB). Slechts één kon er winnen. De 32 jarige Bart Hesters uit Oost Vlaanderen was de verdiende winnaar en mag ons land een heel jaar vertegenwoordigen in binnen- en buitenland. We hadden een gesprek over zijn coming out, zijn leven als mister en uiteraard zijn doelen voor dit jaar.

Dag Bart, in juni 2018 ben je MGB geworden. Is het een crazy life tot nu toe?

Ja, maar een leuk crazy life. Het is druk, maar ik maak heel wat leuke dingen mee als mister. Ik kom op plaatsen waar ik anders nooit kom, ik ontmoet mensen die ik anders nooit zou zien. Het is een veelzijdig programma dat ik heb als MGB. Mij hoor je niet klagen.

Je bent 32j en komt uit Oost Vlaanderen. Wat doe je in het dagelijkse leven?

Ik werk binnen een woonzorg centrum (WZC) als zorgkundige. Tevens ben ik ook gespecialiseerd in de palliatieve zorg. Ik begeleid de mensen in hun laatste dagen van zodra de diagnose gesteld is dat ze palliatief zijn. Er wordt dan een zorgplan opgesteld voor de begeleiding tot aan het overlijden. Klinkt zwaar, wat het ook is, maar tegelijkertijd heb ik al heel wat mooie laatste momenten beleeft met residenten en hun familie. De dankbaarheid en voldoening die ik uit deze job haal is dan ook groot.

Hoe was jouw coming out?

Hevig en dat is heel zacht uitgedrukt. Ik ben vrij laat uit de kast gekomen. Dat was tien jaar geleden. Het grootste struikelblok was dat ik uit een relatie kwam van acht jaar met een meisje. Er waren trouwplannen. Dus dat was moeilijk voor beide families en voor haar. Ik kon mezelf heel moeilijk vinden als homo, maar je wilt eerlijk zijn met jezelf en je familie en niet in een leugen leven. Er was dan ook geen weg terug. Uiteindelijk is het de beste beslissing die ik ooit genomen heb in m’n leven.

Hoe heeft jouw familie gereageerd?

Ik heb een broer die homo is en later bleek mijn zus lesbisch te zijn. Voor mijn ouders was het in het begin een bittere pil om te slikken, wat ik ook wel snap, omdat ik de tweede was die uit de kast kwam. Bij mij waren er ook al trouwplannen, dus dat kwam harder aan bij hen. Er lag een grotere druk op mijn schouders. Achteraf zijn ze natuurlijk blij dat ik niet heb gewacht tot we getrouwd waren en er kindjes waren en hebben ze mij, mijn broer en mijn zus voor de volle 100% aanvaard zoals we zijn. We hebben de meest leuke familiefeestjes!

Had je het gevoel dat het moeilijker was om uit de kast te komen in een stad in Oost Vlaanderen dan in Antwerpen?

Ik ben van Lochristi afkomstig. Dat is eigenlijk een beetje de ‘boerenbuiten’. Iedereen kent daar iedereen. En dan nog drie kinderen van hetzelfde gezin die gay en lesbisch waren. Dat was moeilijk. We werden de eerste maanden nagekeken, maar hebben nooit negatieve reacties gekregen.

Natuurlijk is Antwerpen een gayfriendly city en voelt het voor mij aan dat je hier meer en sneller aanvaard wordt. Al is het geen provinciale aangelegenheid en is in een dorpje als Lochristi de verdraagzaamheid naar LGBTQ’s ook heel groot!

Vanwaar de beslissing om mee te doen met MGB?

Ik ben ooit naar de allereerste editie geweest van Mister Gay Vlaanderen. Toen deed er een vriend van mijn ex mee. Dan ben ik de verkiezingen een jaar of 2 uit het oog verloren tot Raf Van Puymbroeck won. Die heeft heel veel gedaan voor de LGBTQ gemeenschap zodat de verkiezing terug veel meer in de spotlights kwam. De naamsverandering naar Mister Gay Belgium vond ik ook positief. Maar de laatste jaren zat ik in een relatie, had ik te veel werk of had ik andere uitvluchten om niet mee te doen. Al volgde ik het wel vanop een afstand. Ik ben nu anderhalf jaar single, tien jaar uit de kast en tien jaar aan het werken. Het leek me dan ook het goede moment.

Je hebt er ook je eerste trip opzitten. Hoe was die?

Om te beginnen heel spannend, want ik had nog nooit gevlogen. Maar het was super! We hebben ons daar heel goed geamuseerd, maar ook hard moeten werken in verschroeiende temperaturen. Het volgde ook snel op het behalen van mijn titel, wat heel mooi meegenomen was om mijn management beter te leren kennen.

Wat is jouw thema voor dit jaar?

Toen ik finalist was, was mijn thema ‘LGBTQ ouderen in de WZC’. Dit thema wil ik verder doortrekken binnen mijn jaar als mister. Al wil ik natuurlijk een ambassadeur voor de gehele LGBTQ-community zijn.

In Rotterdam wou men het eerste seniorencomplex oprichten voor roze ouderen. Wat vind je ervan?

Ik vind dat ok, zolang dat het de personen hun eigen keuze is als ze daar terecht komen. Als MGB wil ik af van het hokjes denken. Je creëert hierbij een soort isolatie van de maatschappij als je gaat starten met deze vorm van WZC. Ikzelf zou dat niet willen en wil me op latere leeftijd laten omringen door mannen én vrouwen in een WZC, ongeacht welke geaardheid ze hebben.

Volgens de oprichter zijn er mensen die de foto’s van hun partner weghalen en er over zwijgen tegen anderen. Deze mensen zijn volgens hem vaker eenzaam en trekken zich sneller terug. Daarom wil hij dit oprichten.

Als mister wil ik net dat probleem aanpakken. Hij gaat de problemen uit de weg en pakt ze niet bij de kern aan. Waarom halen ze die kaders weg en waarom durven ze zich niet outen?  Daarom heb ik ook voor dit thema gekozen omdat ik ook een gelijkaardig verhaal hoorde van iemand die geen kader van zijn overleden partner op zijn nachtkastje durfde plaatsen. Maar waar ligt het probleem:  bij het personeel? Krijg je minder goede zorgen? Gaat het om pestgedrag van andere bewoners naar deze personen toe?  Ik denk dat het belangrijk is om de maatschappij voor te bereiden op het feit dat er al oudere LGBTQ’ers zijn en dat ze in een WZC zullen terechtkomen.

Er is ook in België een congres geweest over dit thema met verrassende resultaten.  Ten eerste stelde men vast dat LGBTQ ouderen angst hebben voor WZC vanwege openlijke discriminatie, verborgen discriminatie vanwege standaardformulieren, verlies van identiteit, het niet erkend worden van de partner en gebrek aan privacy.

Ik kan me vinden in deze punten. Bij je eerste contact in een WZC krijg je van je dienst standaard vragen zoals: ben je getrouwd geweest en heb je kinderen? Dat zijn vaak al heel intimiderende vragen. Daarbij hebben mensen zoiets van: ik laat mijn vertrouwde huis achter om hier in een klein kamertje te komen wonen. En dan krijgen ze de eerste dag deze vragen. Ik ben voorstander om de vraag open te trekken met vragen als ‘heeft u of had u een partner’. Met deze open vraag kan je nog beslissen om iets te zeggen of niet. En een privacybeleid is in ieder geval al aanwezig in elk WZC, al moet je er natuurlijk op blijven inzetten dat medewerkers dit effectief ook toepassen.

Tweede punt: LGBTQ ouderen vragen geen speciale behandeling, ze vragen geen voorkeursbehandeling, maar een gelijkwaardige behandeling. Ook erkenning van specifieke noden en bezorgdheden. Tevens kennis en een houding van het personeel en beleidsvorming.

Dat is absoluut waar. Ik zou niet weten waarom je al LGBTQ’er een voorkeursbehandeling zou wensen. Ik denk dat ze daarom nog vaak bang zijn van een WZC. Stel dat ze 2 oudere gays samen aan één tafeltje in de cafetaria zetten omdat ze net gay zijn. Dat zou fout zijn. Zij willen gewoon bij de rest horen. De focus ligt er net op dat ze gelijk behandeld worden en dezelfde zorgen krijgen van het personeel.

Nu ga ik je tegenspreken want het derde punt zegt: LGBTQ ouderen vragen eigen WZC, eigen getto vorming en LGBTQ vriendelijk.

Dat een WZC LGBTQ vriendelijk is natuurlijk een must en wil ik ook naar streven!

Maar een aparte getto, daar ben ik het niet mee eens.  Je creëert weer dat hokje, een afzondering van de maatschappij. Ik denk ook dat het een beperkte groep is die dat wil, maar zeker niet iedereen. Ik denk dat dit dus een heel persoonlijke vraag is die voor iedereen anders ingevuld kan zijn.

Conclusie van het onderzoek: seksualiteit is nog steeds een taboe in WZC, LGBTQ ouderen hebben schrik om de stap te zetten naar de residentiele ouderenzorg, ze vragen erkenning van hun specifieke noden en bezorgdheden, ze willen zelf het type instelling kiezen waar ze heen gaan en ze zijn bang alleen te komen te staan als ze zwaarbehoevend worden omdat ze vaak geen kinderen hebben. 

Dat klopt. Het is iets dat ik graag wil aanpakken als MGB. Maar ook: wat met ouderen die met HIV besmet zijn? Die gaan ook een specifieke zorg nodig hebben. Wat met transgenders?  Ik wil het totaal pakket aanpakken. Je kunt je focussen op de oudere LGBTQ’ers, maar je moet je ook focussen op het bestuur van de WZC, medewerkers en belangrijk studenten die op een dag in de zorg terecht komen! Ben je als WZC klaar om een LGBTQ vriendelijk beleid op te starten? Is je personeel voorbereid om b.v. om te gaan met transgenders? Dat er bijvoorbeeld op een discrete en serene manier met de vroegere operaties omgegaan wordt. Niet dat collega’s in de gang staan te roddelen over wat ze gezien en gehoord hebben.

Hoe wil je dat aanpakken? Woorden zijn goed, maar daden zijn beter.

In mijn finalistenperiode als MGB heb ik een paar WZC bezocht. En daar heb ik gepraat over wat ik wou doen. Nu ik MGB ben wil ik ze effectief gaan bezoeken en in confrontatie komen met oudere LGBTQ’ers. Maar me ook richten tot mensen die in de zorg werken of er gaan werken. Maar wat we concreet gaan doen zal in februari 2019 uit de doeken gedaan worden.

Hoe bereid je je voor op de MGW verkiezing?

Ik ga een goede campagne bedenken en ben al gaan horen bij de vorige misters welke tips ze me kunnen geven. En uiteraard goed sporten. Ik kijk er heel hard naar uit om België te vertegenwoordigen in Zuid-Afrika!

Hoe gaat jouw verdere jaar er nog uitzien?

We zijn volop bezig met de campagne waar we tijdens de kick off van MGB 2019 meer over gaan vertellen. Ik focus me ook op de goede doelen die er zijn in België zoals ‘Rode Neuzen Dag’ en ‘de warmste week’. Ik heb ook mijn campagne ‘house + love= home’, dat een echt succes was tijdens Antwerp Pride. Daarom gaan we er ook nog mee  op promotour doorheen België.

Er komen nog heel leuke, uitdagende dingen aan!

Ook zijn we bezig met de nieuwe editie waarvoor je nog steeds kan inschrijven tem eind 2018 via de website.

www.mrgaybelgium.be

Shoot Bart Spoor Noord logo-1-1

Hoe denkt de Antwerpse politiek over (Gay)Toerisme?

Er is al veel gezegd en geschreven over de gemeenteraadsverkiezingen in 2018. Velen kijken naar het sociale beleid, de veiligheid of het klimaat. Toerisme bepaalt echter voor een groot deel de economie van een stad, zo ook in Antwerpen. Met de vele nationaliteiten in de stad, de musea en attracties trekt de stad heel wat toeristen aan. Maar ook het gay toerisme is de laatste jaren een belangrijke factor geworden met events als Antwerp Pride en Leatherpride. Touristico en Touristicogay hebben de programma’s van de grote partijen bekeken en werpen hun licht op de pro’s en contra’s van hun voorstellen.

NVA

NVA leverde al 2 toerisme schepenen in de voorbije legislaturen. Ze besteden dan ook veel aandacht aan dit thema. Belangrijkste punt voor hen is de bouw van een nieuwe cruiseterminal en infopunt in ‘het Steen’, een bijhorend nieuw Scheldeponton en een interactief belevingscentrum voor zowel bewoners als bezoekers. ‘Het Steen’ is meteen het startpunt voor vele, ook watergebonden, toeristische activiteiten. Ze willen ook investeren in enkele goed bereikbare op- en afstapplekken voor toeristenbussen op wandelafstand van het centrum. Ze zetten in op nichetoerisme met een focus op jongeren, diamant en mode. Op de site Middenvijver willen ze een nieuwe, moderne stadscamping bouwen met ruimte voor alle vormen van kamperen, inclusief kampeerauto’s. Samen met het Antwerp Convention Bureau wil de partij inzetten op het aantrekken van zakelijk toerisme. In samenwerking met de districten wil men eveneens inzetten op het fiets- en wandeltoerisme. Qua gaytoerisme willen ze samen met Active Company internationale sportevenementen voor de holebigemeenschap organiseren en promoten en aandacht blijven besteden aan de Antwerp Pride.

Pro en Contra

Het idee om ‘het Steen’ verder uit te bouwen als nieuwe cruiseterminal en toeristisch infopunt is een ijzersterk punt. Antwerpen zal zo één van de mooiste cruiseterminals ter wereld hebben, wat de aantrek van meer cruiseschepen zal bevorderen. Ook de bouw van een nieuwe moderne stadscamping is een schot in de roos. Maar ook andere partijen zetten in op dit punt.

Het bustoerisme is de laatste jaren enorm gestegen. Terwijl grote steden als bv. Amsterdam en Düsseldorf al jaren inzetten op goede voorzieningen voor de vele bustoeristen, heeft deze coalitie nooit werk gemaakt van dit punt. Om nu plots wel aandacht te willen besteden aan een goede op- en afstapplaats, is een beetje hypocriet… wetende dat de huidige toerisme schepen NVA’er is.

Er is een beetje aandacht voor het gaytoerisme, maar NVA wil eigenlijk alles laten zoals het nu is…  Teleurstellend!

SPA

Toerisme mag de Antwerpse woonmarkt niet verstoren volgens de partij. Ze willen een kader uitwerken om de ontwrichting van de woningmarkt door platformspelers zoals Air-bnb tegen te gaan. Ook NVA heeft dit punt in hun programma (zoals vele partijen). Ze willen de milieu-impact verlagen van cruiseschepen (voor rivier en zee) door op korte termijn walstroom aan te bieden in het stadscentrum. Op langere termijn willen ze walstroom in het hele havengebied aanbieden.

In de toeristische profilering van Antwerpen wensen ze veel meer aandacht voor districtstroeven zoals Nello en Patrache, de parken en natuurgebieden buiten de Ring of het verblijfstoerisme (B&B…) buiten het stadscentrum.

Ze willen de Gay Pride beter zichtbaar maken door die op de Turnhoutsebaan te laten plaatsvinden en ze willen investeren in de restauratie van het grootste regenboogmonument van Europa op de Draakplaats

 

Pro en Contra

De wettelijkheid van b.v. Air-bnb t.o.v. van hotels en B&B’s is voor SPA een belangrijk punt. Vraag is alleen of dit enkel op Antwerps niveau moet geregeld worden? Ook SPA wil inzetten op het toerisme in de districten. Geen slechte troef, alleen zal er dan meer geld moeten gaan naar de districten om dit te realiseren.

Qua gaytoerisme is het voorstel om de Pride te laten passeren via de Turnhoutsbaan gewaagd, maar zeker niet slecht. Multiculturaliteit is in! En de restauratie van het regenboogmonument is top! Kans op verloedering lag om de hoek.

 

CD&V

Ook zij willen inzetten op het zakentoerisme. Het Antwerp Convention Bureau (ABC) moet samen met de universiteit, de hotelsector en andere partners actief zakentoerisme aantrekken. Zij willen verder investeren in nationale en internationale promotiecampagnes met o.m. Toerisme Vlaanderen, FIT, de haven, diamant, culturele instellingen, … om Antwerpen in al haar facetten te laten stralen. Ze willen van de nieuwe stadscamping op Linkeroever het referentiepunt maken. Het wordt een toonaangevende plek op vlak kamperen met plek voor groepen, fietsers, kampeerwagens, glampers. Ook willen ze inspelen op de Haven van Antwerpen als toeristische troef, met rondvaarten en een nieuw Havenbelevingscentrum op het droogdokkeneiland.

Ze willen er ook werk van maken om Antwerpen toeristisch verder te profileren als bestemming voor jongeren en holebi’s. Dit via doelgroepgerichte events en citymarketing.

 

Pro en Contra

Verbazend hoe het programma sterk gelijklopend is met dat van NVA: zakentoerisme, stadscamping, enz.  Zij zijn wel de eerste partij die voorstellen formuleert om promotiecampagnes in binnen- en buitenland te realiseren. Een sterke troef en een punt dat ik eerder van een partij als NVA had verwacht.

Qua gaytoerisme is er een enkel een voetnoot dat ze alles eigenlijk willen laten bij het oude. Zoals NVA dus!

 

Groen

Ze willen Antwerpen uitbouwen tot een volwaardig knooppunt in het internationale bus- en treinverkeer. Het voorstel is parkeerplaatsen te voorzien voor toeristische bussen die Antwerpen bezoeken op Park and Rides aan tram- en treinstations. Ze willen ze weghouden uit de binnenstad. Ook de internationale bussen waarmee je naar verschillende steden in Europa kan reizen, krijgen opstaphalten op deze Park and Rides. Pretvervoer (fietstaxi’s, segways, bierfietsen, …) wordt gereglementeerd om de veiligheid in het verkeer te vergroten. Omdat ze van Antwerpen zo snel mogelijk een klimaatneutrale stad willen maken, trekken ze de kaart van het duurzaam en ecotoerisme. Ook hier zetten ze in op de walstroom van cruiseschepen. Ze willen Antwerpen niet laten overspoelen door zoveel mogelijk toeristen en gaan voor duurzaam toerisme met waardebeleving. Bezoekers en toeristen dragen eerlijk bij aan de stad. Daarom willen ze een deel van de toeristische inkomsten structureel herinvesteren in de stad, om historische schade te herstellen, gebouwen te restaureren en de biodiversiteit te verbeteren. Daarnaast is een goed uitgebouwd cultuuraanbod essentieel volgens hen. Als kunstenstad kan Antwerpen uitpakken met zijn musea, zijn topstukken en monumenten. Ook bij hen een strenge reglementering van bv. Air B&B’s. Ze willen van ‘het Steen’ een onthaal- en ontdekkingscentrum voor Antwerpen maken. Zowel bewoners, dagjestoeristen als internationale toeristen kunnen er terecht om alle uithoeken van de stad te ontdekken. ‘Het Steen’ blijft voor hen een mysterieus stadskasteel. Ook hier weer een voorstel voor een stadscamping en fiets en wandeltoerisme promotie. Ze willen ook investeren in het sociaal toerisme voor kansarme kinderen en net als andere partijen inzetten op toegankelijke gebouwen voor gehandicapten.

De stad zet volgens hen het best slim in op LGBTI toerisme. Informatie voor toeristen wordt online up-to-date beschikbaar gehouden. De stad moet ook aanwezig zijn op de belangrijkste beurzen in buurlanden. De stad zal ook onderzoeken welke internationale LGBTI events en congressen ze de komende jaren zal kandideren en overlegt hiervoor vooraf met middenveld en partners.

Pro en Contra

Als eerste partij hebben zij een duidelijk voorstel voor het bustoerisme. Een voorstel dat al uitgerold is in vele Europese steden en dus werkt. Een dikke pluim! Uiteraard is milieu belangrijk en staat ecotoerisme bovenaan, wat geen slechte zet is toekomst gericht. Zij willen ook terug middelen inzetten voor het nachtvervoer in de weekends. Voor de districten en fuifbeesten  klinkt het als muziek in de oren. Ondanks een sterk regenboogplan zijn er slechts 2 korte items over toerisme, die vrij algemeen zijn. Een gemiste kans!

Open VLD

Ze stellen voor de bevoegdheden lokale economie, cultuur, toerisme en diamant bij één schepen te bundelen. Deze schepen van Antwerpse Trots moet investeringen in de handelskernen en Antwerpen in al haar pracht op de kaart zetten. Schepen van Antwerpse Trots bewaakt en promoot onze Antwerpse troeven, ook in het buitenland. Zo versterkt dit beleid onze lokale middenstand en zelfstandigen in de stad en de districten. De stad versterkt zich met een doelgerichte communicatiestrategie met promotieacties en shoppingevenementen. De partij wil inzetten op het muziektoerisme. Ze willen ook specifieke niches aanspreken zoals muziekfans door de programmatie van onze concertzalen in de kijker te zetten maar ook door een bruisend circuit van podiumcafés te laten bloeien. Ook willen ze meertalige bewegwijzering op straat, de metro en de musea. Er zou ook moeten geïnvesteerd worden in toeristenkiosks, vooruitgeschoven informatiepunten waar de Antwerpse toerist terecht kan voor zowel de culturele aanbiedingen en informatie over het gehele mobiliteitsaanbod in meerdere talen. En ook hier weer een eerlijke concurrentie met bv Air B&B en duurzaam toerisme.

Gaytoerisme wil men sterk promoten in het buitenland. Om te beginnen door de Antwerp Pride en Leather Pride te promoten. Maar ze willen verder gaan. Dat kan bijvoorbeeld door visuele aanwezigheid en promotie op internationale gay events maar ook door te adverteren in gaytijdschriften en via online kanalen. Ze willen LGBT+ bedrijven en ondernemers stimuleren om nieuwe Antwerpse grootschalige of kleinschalige evenementen en formats op te zetten, in het bijzonder tijdens de wintermaanden. Zo is Antwerpen een gaybestemming het hele jaar door. Ze willen voorkomen dat grote internationale LGBT+ events Antwerpen links laten. De stad dient de LGBT+ horeca en bedrijven blijvend uit te dagen om grote events naar hier te halen naar voorbeeld van Barcelona. De stad staat ook open als gaststad voor specifieke organisaties zoals de ‘gay games’ die massaal veel toerisme aantrekt.

 

Pro en Contra

Het idee om alles onder één schepen te plaatsen is zeker geen slecht idee. In het verleden is al bewezen dat cultuur en toerisme hand in hand samen gaan onder één schepen. Maar of je die dan schepen van Antwerpse Trots moet noemen is een andere zaak. Ook zij willen investeren in campagnes waarmee ze de weg van CD&V volgen. Het idee van de kiosken doet me de wenkbrauwen fronsen. Er bestaan al 2 infopunten en de stad is niet vergelijkbaar met bv Barcelona, waar je wel veel van die infopunten nodig hebt. De meertalige bewegwijzering is dan weer wel een sterk punt, maar of NVA dit idee gunstig genegen is?  Qua gaytoerisme een dikke pluim! Open VLD is de enige partij met een uitgebreid en vooruitstrevend gaytoerisme beleid waar zeer veel goede punten inzitten.

 

Vlaams Belang

Vlaams Belang is tevreden met de optimalisatie van de startbaan in Deurne. De partij vraagt alleen dat de toekomstige uitbaters niet enkel bekommerd zijn om de valorisatie van het omliggende vastgoed, maar de luchthaven ook als belangrijke transportknoop zullen gaan ontwikkelen. Het Vlaams Belang is tevens voorstander van het behoud van het provinciaal diamantmuseum op een goede locatie in de stad. Het stadsbestuur en de bestendige deputatie werken rond de herlocatie best goed samen en betrekken er liefst ook de diamantsector bij. Zij willen ook een driejaarlijks vuurwerkfestival aan de Schelde. Het Steen willen zij terug een museale invulling geven.

 

Pro en Contra

De eerste partij die een visie heeft over de luchthaven van Deurne in hun toeristisch beleid. En een punt dat zeker de nodige aandacht verdient. Ook het voorstel van een vuurwerkfestival is geen slecht idee. Met de Schelde als troef zal dit zeker internationale aandacht krijgen en toeristen aantrekken. Waarom ze een herlocatie van het diamantmuseum wensen is mij een raadsel. DIVA wordt gelauwerd in binnen- en buitenland. Uiteraard hier geen punten over het gaytoerisme

 

PVDA

Nergens zijn er punten te bespeuren die handelen over toerisme. Betreurenswaardig!

 

Conclusie

Heel wat partijen hebben gelijklopende punten zoals de wetgeving rond Air B&B’s. En ook het ecotoerisme, de promotie van het fiets en wandeltoerisme zal weinig discussie vergen als het over coalities zal gaan. Wat de invulling van ‘het Steen’ betreft staan de partijen niet op dezelfde lijn. De ene wil een belevingscentrum, de andere een museum en NVA een cruiseterminal. Toeristisch gezien is het idee van NVA het beste en zal Antwerpen ook hier in de toekomst prijzen mee winnen.

Het bustoerisme is door de huidige coalitie verwaarloosd en als je in de voormiddag een kijkje gaat nemen aan het centraal station zie je enkel chaos. Talloze toeristenbussen versperren er elkaar de weg, met de tram als grootste slachtoffer! Groen scoort hierbij het best met hun voorstel dat al uitgerold is in vele Europese steden.

Enkel Open VLD en CD&V denken aan de promotie van de stad in binnen- en buitenland. Nergens een idee te bespeuren van NVA….

Qua gaytoerisme komt Open VLD als winnaar uit de bus. Zij hebben de meeste aandacht en de beste voorstellen voor het promoten en uitbreiden van het gaytoerisme. Al verdient SPA ook een pluim met hun voorstellen. Maar waar is het voorstel om terug te investeren in een gaymap? Vele Europese steden verspreiden ze … Antwerpen heeft jaren geleden de budgetten hiervoor ingetrokken. En waarom geen initiatief ontwikkelen zoals in Berlijn met de ‘Pink Pillow hotels’?

Op 14 oktober weten we welke punten het zullen halen…

Berlin, A pink pillow city!

Early in the morning, I landed at Tegel airport. Pink Pillow Hotels and Visit Berlin invited us for one of the biggest gay events in Europe: the 40th edition of CSD. I was thrilled to visit this vibrant city and his LGBTQ life!

The Pink Pillow Hotels

VisitBerlin and Berlin’s hotels want to make the city an even more attractive destination for lesbian, gay, bisexual, transgender and intersexual people. They’re collaborating in setting new standards for hotel hospitality with the “Pink Pillow Berlin Collection”. It is a way of bringing together hotels that believe with all their heart that all guests should be welcomed exactly as they are!

The hotels in the ‘Pink Pillow Berlin Collection’ welcome gay and lesbian guests with professional and relaxed service. All participating hotels have signed that all guests are treated with the same courtesy, dignity, and respect. To contributing actively in a social project, to create a work environment of respect and tolerance, to offer their guests information about the LGBTI scene and participate in visit Berlin’s semi-annual LGBTI information days.

Scandic Berlin Kurfürsterdamm and HENRI hotel had invited us to explore the benefits of the Pink Pillow hotels and of course the city of Berlin! Both hotels are close to the biggest Gay area. The rooms are spacious, the breakfast is delicious and in Scandic, you can enjoy a great wellness and Gym. But the most important thing: the staff. They helped us in every way. Loved the place!

https://buchen.visitberlin.de/visitBerlinPinkPillow/ukv?lang=de&reset=1

Berlin’s kitchen

A simple snack, an easy lunch or a fancy dinner. Berlin is a city of cultural food for every budget. There is one place where you can find the food and drinks of all these cultures: ‘Bikini Berlin’. Awaiting hungry guests is an innovative food experience with a perfect, vibrant mix of 13 international eateries: Italian, Mexican, fusion, cocktails, Israeli food, tapas and sweet. Choose your budget, pick up your meal and enjoy.

https://www.bikiniberlin.de/en/kantini/

For a real cultural lunch, try ‘Kanaan’. Kanaan is a vegan-vegetarian and Israeli-Palestinian culinary brand that was established by Oz Ben David, 35, an Israeli entrepreneur and marketing businessman and Jalil Debit, 34, a Palestinian Arab descendent of the Samir family that own the famous “Humos Samir“ in Israel and Palestine. Kannan offers gourmet and end with products such as organic tahini, a variety of salads, their baked goods and pieces of bread, spices, olive oil and much more. I’m not a culinary specialist, but I tasted a delicious kitchen I never tasted before. By good weather, you can enjoy the delicious food outside and have a look at the beautiful setting and neighborhood of the restaurant. I placed it on my ‘come back-list’ to try the other food on the menu.

https://www.kanaan-berlin.de/en

When u have a bigger budget to spend, try the ‘restaurant Faubourg‘, next to the Sofitel hotel.  They serve the real French kitchen. Mostly I’m not a big fan of this kitchen because of the small portions… but this restaurant changed my mind. In a beautiful setting, I had a delicious dinner. So, in for a romantic dinner? Well, this is the place to be.

http://lefaubourg.berlin/de/

CSD on the Spree

As Belgian and Antwerp gay guy I have melancholic thoughts about ‘Navigaytion’, the party on the water. 10 boats with DJs and party people on the river.

So, I was excited about the Berlin version: ‘CSD on the spree’. 16 boats were ready to take off with enthusiastic party people… like me. Two hours on the river with all the ingredients: a party boat, lot of party people, alcohol, a great DJ who played the real party music, a theme by every boat  (Berlin Pride, Visit Berlin, the fetish boat, dikes, and divas,…) and colorful pompoms. And at the end of the tour… an afterparty! It was nice to see how the Berliners enjoyed the fun from the many bridges and streetside. A perfect start of CSD.

http://www.csd-auf-der-spree.de/en/

40y CSD: 50y of stonewall

On Saturday we could enjoy one of the biggest prides of  Europe… CSD Berlin. The first impression: whole Berlin had the rainbow in their hearts: children, parents, shops, party people. For one day, Berlin was LGBTQ.

In 2019 we celebrate 50y of stonewall. The place in NY where the fight for our rights begun.  After the usual speeches, it was time to start the parade. And what a fun! Even when u not like parades… you were sucked into the enthusiasm and atmosphere. Hours of walking, hours of watching to color full people, celebrating with the Berliners in the street.

The parade ended on the ‘Brandenburger Tor’. We could enjoy the speeches, the great artists or just take a snack or a drink. Meat, fish or vegetarian… everyone found his or her snack.

http://csd-berlin.de/

Gay Berlin

Many LGBTQ people love to party or having a nice drink with friends. But where to go in this amazing city with his big choice of bars, gay-friendly restaurants, and shops? I asked it Henrik Tidefjärd. He is a Swede with Russian and Finnish blood who loves the nightlife of Berlin. With his experience of many years living in the Queer city, he is for sure the specialist in giving tips.

Berlin has 4 different areas. Every area has his kind of crowd. Here is a small guide to know where u have to be.

West Berlin or Shöneberg Berlin is ‘the cliché gay scene’. Many commercial bars, darkrooms, gay-friendly restaurants, and fashion shops. You find there a more older crowd and also the fetish scene.

Prenzlauer Berg is the place for the hipsters and bohemian chic with also bars, café’s and restaurants.

Friedrichshain is the place for the alternative people: party, not so clean places gay bars and clubs. But still with dark rooms.

Kreuzberg and Neu Köln is a little bit special. You find the bars next to Turkish places. But not in an aggressive way. Everyone lives together in a respectful way. This area has a more international crowd.

Still looking at a good gay map, you can find it in your Pink Pillow hotel, at the Visit Berlin info desk or in one of the gay bars. Like to know the Queer scene with a good guide? ’Berlinagenten’ has his own Queer tour of 3 hours. Henrik will show you the best places in this city. Take a look on the website for other tours like culinary, lifestyle and cultural tours.

http://berlinagenten.com

https://www.visitberlin.de/en/lgbti-gay

How to visit Berlin?

Berlin is an amazing city and you need many days for just seeing a little part of the city. Are you looking for a cultural trip, finding some amusement or look for child-friendly places, the office of ‘Visit Berlin’ will give you good advice.
But the city is big… very big! So buy the Berlin welcome card. With this card, you can enjoy the trams, buses and the U Bahn without an extra cost for the days you are there (even at night you can go back to your hotel). With the city guide, you have different discounts on f.e. tours, musea, and restaurants.
A short time in Berlin? Then take the hop on-hop off bus: easy and quick to see the places you always wanted to see.
After 3 days of fun, I took my plane back to Belgium… and for the first time, I took my agenda. With a smile on my face, I thought… Berlin Ich Liebe Dich!

https://www.visitberlin.de/en