Mister Gay Belgium is 2nd Runner up Mister gay World

Raf Van Puymbroeck, Mister Gay Belgium and Mister Gay Europe, became 2nd Runner Up At the Mister Gay World 2017 election in Spain, Gran Canaria. We had an interview with him about his experiences.

Raf, congratulations with your 2nd place on the Mister Gay World election. How was the experience?

It was one of the greatest things i have ever did in my life. 6 days long i met a lot of great people, we did some great things and we had some great moments together. The final show was unforgettable with more than 1000 people at the Jumbo center at Gran Canaria.

You were together with 19 other delegates. how were the other guys?

The most of the guys were just great, some were very competitive, but not bitchy. Some spoke english, others only spanish. The group was a little bit divided, but it was a great group.

Why you think they chose you as 2nd runner-up?

I think my campaign and my vision of the LGBT community was better than some others. I did some things in my year as mister and i think that was the fact why i get those scores. I also know how to do interviews and i speak english. I suppose those were the reasons why they choose me.

What you have to do as 2nd runner-up?

I have already been asked to be on the World Pride in Madrid and be the judge in the Czech Final of Mister Gay. I think when the Mister World, the candidate of the Philippines, and the 1st runner-up from Spain not can go somewhere, i have to take their place.

Who were your favorite guys and will u still have contact with them?

My favorite guys were South Africa, New Zealand, Austria and Australia. We have a group chat and we talk each other almost every day.

And now a naughty question: was there 1 guy u found hot and if he was in Belgium you would try something?

There were a lot of cute guys, but for me the most cutest guy was South Africa.

Why you think they choose the candidate from the Philippines as Mister Gay World? Was it a correct decision?

I thought he would end up high, but i did not think he would win. I expected him in the Top 3, but thought that Mister South Africa would score good too. My top 3 was Philippines, South Africa and Spain.




Italy Gay Summer Pride in Gallipoli Puglia

Italy Gay Travels is proud to announce the first edition of Italy Gay Summer Pride! 4-day International Gay Beach Party on the beautiful Gallipoli bay from 21 till 25 september 2017.


  • 3 or 4 night packages available. Starting from onl €390 per person, including Accommodation, Breakfast and the exclusiveItaly Gay Event Pass
  • Stay in the tallest hotel in Gallipoli, Bellavista Club, overlooking the Old Town with stunning 360degree views of the bays and beyond
  • Welcome Aperitif on Thursday Night, right on the beautiful bay of Gallipoli
  • VIP access to Samsara beach club for the duration of the event: cocktails, lunches and chilled outbeats (eat your heart out Café del Mar)
  • Exclusive Friday Night Party in Le Mine Vaganti (Loose Cannons): a restored farmhouse now stage of our private Open Air Summer Party
  • Saturday Night Party at the biggest Gay Club of Southern Italy, Picador Village, infamously wellknown for the huge attendance of local talent
  • Shake that thing on Sunday afternoon at the Explosive Closure Party right on the beach of Gallipoli, at one of the most famous beach clubs in the world, Samsara
  • Indulge in local cuisine: Puglia is famous for its culinary excellence and fresh produce
  • Make new friends from all over the world
  • Discover still relatively unknown gems of Italy, Puglia and Salento
Welcome to Gallipoli, the Ibiza of Italy!
This year, for the first time, from 21st – 25th September 2017, Italy Gay Travels will be hosting the highly anticipated Italy Gay Summer Party.  A 4 day sensational Summer Party in one of the most beautiful undiscovered gems of Italy: the bay of Gallipoli (not in Turkey)!
Our Italy Gay Summer Party gives you the chance to discover one of the trendiest holiday destinations in Italy. Puglia is the talk on everyone’s lips and it is no surprise the gay community in Italy and around the world are flocking here. Gallipoli, and Puglia as a region, is developing a reputation for openness and tolerance. For this reason, Italy Gay Travels is confident that everybody can feel safe and be themselves in this beautiful stretch of Paradise.
Italy Gay Summer Party is held in the heart of Salento, an awe inspiring natural landscape in the southernmost tip of Italy (sunshine guaranteed). Amazing food, Caribbean like sandy beaches, hot boys and friendly locals
should we go on?
Our long weekend is packed with beach, fun and sun! Stay with us at the Bellavista Club, a hotel with 360 degree views of the coast of Gallipoli and smack bang in the center of the action! Our 3 or 4 nights packages (starting from as little as €390 per person) include shared accommodation (in rooms for 2, 3 or 4 people) including a hearty breakfast. Of course, you can also choose to stay alone with a single occupancy charge☺
The hotel has amazing views of the old city too: you can use your free time to meander through the old city walls soaking up history and a bygone culture of artisans working in their workshops.
If you prefer, you can book your own accommodation in the area and simply purchase the Italy Gay Event Pass. The Italy Gay Event Pass includes:
● Exclusive access to the VIP area of Samsara, one the most famous Beach Clubs in the world. This is valid for the duration of the tour and includes 2 free drinks (who doesn’t like cocktails on the Beach?).
● One Free drink and canapes over the bay of Gallipoli on the Welcome Aperitif Evening
● Entrance Ticket to Mine Vaganti Party on the Friday night, 2 drinks included
● Entrance Ticket to the main party, Italy Gay Summer Official Party, at Picador village, an exclusively gay club in Salento (get to know the local flavours of the area), 2 drinks included
● Free bus/shuttle night transfer to and from the venues to and from Bellavista Club
● 2 Meal vouchers to be used at the BellaVista Club, Le Sirene EcoResort and the Jolly Hotel Gallipoli (lunch or Dinner). Feel free to use them at any time during your stay
● Access to the swimming pool and private beach areas of Le Sirene EcoResort and the Jolly Hotel Gallipoli
Have a look at the programme 0f Italy Gay Summer Party below. Just remember: Don’t feel obliged to go to the beach every day! If you prefer sightseeing or taking a cooking lesson or two, there are various other add-on options you can take. These include:
● A guided excursion to Santa Maria di Leuca (another gem on the Adriatic Coast). Enjoy a lunch at a seaside restaurant, a cooking lesson learning to make local dishes and tasting session of typical Salento liquors in a farm stable from 1800 in Villa La Meridiana
● An exclusive excursion by boat to visit the sea caves.
● Plenty other tours in and around Salento
Feel free to email us at info@italygaytravels.com for more details and to find out the cost of these add-ons.
Day 1 (Thursday)
For those arriving today, settle into the hotel and come and say hi in the meet and greet area! Get information about the Italy Gay Summer Party and collect your welcome pack. After, do as you please: relax, or have a stroll of the town. In the evening join our Sunset Aperitif over the bay of Gallipoli: you will get to meet your fellow Italy Gay Party goers and your hosts, Scruffy Gios and Kendall. Afterwards, feel free to stay at the bar or grab an artisan gelato in the old town. Gallipoli has many bars, restaurants and cafes: the night is always young here!
Day 2 (Friday)
Your Italy Gay Event Pass gives you unlimited VIP access to Samsara, one of the most exclusive beachclubs in the world. Why not hire a bike and cycle there along the beauti
ful Gallipoli coast? Or, if you are feeling lazy, just take the hotel transfer. Samsara beach club is set on a beautiful long stretch of sandy Caribbean like beaches and has relaxing chillout music throughout the day. Sip on cocktails or refreshing local beers, and grab some food. Gallipoli beaches are a great place to forget the troubles of city life and really get into the vibe of Salento: just relax and breathe! Every afternoon at Samsara the
music picks up a notch and you can watch the sun going down over the bay while getting into the party spirit with DJ beats.
At night join the Italy Gay Summer Party at Mine Vaganti. Set within an idyllic natural area near Gallipoli, this Masseria will give you a taste of the beautiful local countryside. Surrounded by acres and acres of ancient olive trees, you will feel like a celebrity partying in this private exclusive farmstead. This is a truly unique experience!
Day 3 (Saturday)
For those who are feeling fresh and sprucely, feel free to wander through the old or new town of Gallipoli or again go to the beach. There are many natural wonders to discover and secret nooks and crannies. Why not use your meal vouchers for lunch or dinner at the selected restaurants trying out the local dishes and delicate wines?
The highly-anticipated Italy Gay Main Party will kick off at Picador Village. Join the fun at this all gay village set outdoors with amazing stage areas and a unique party experience you will not forget. The party will have all the bells and whistles that you are expecting with amazing DJ sets to keep those moves busting all night long. The venue is very popular with local talent: you will have plenty of opportunities to try out the local cuisine, we promise its not as spicy as it appears!
Day 4 (Sunday)
Those feeling a little rough around the edges, have a hearty breakfast (included if you stay with us at Bellavista Club) and chill out at the pool, or head down to Samsara Beach Club. Whatever you choose to do, make sure to be in time for the Explosive Closure Party
on the beach of Gallipoli, at Samsara. Our DJs will keep you moving on the sand all afternoon, until the sun goes down, with their best beats.
We hope you have the time of your life with us! And we hope to see you back again in 2018!

The best 5 gay events in Spain

Today i have read an article about the 5 best gay events in Spain for 2017…. and i agreed. So time to pack your luggage!

Spain is one of the most gay friendly countries in Europe. Madrid, Barcelona, Gran Canaria, Ibiza,… Places with a huge, nice and hot gay life. But Spain is also the country for big and pleasant gay events. We give you our top 5

Gay Pride Madrid

This pride is the biggest in Spain with lot of side events and big parties. More than 2 million people visit the city during this week.


Circuit Festival Barcelona

Barcelona has one of the most important and biggest festivals in Europe. More than 70.000 people visit 12 days of activities. You also can visit it in Ibiza and Maspalomas

Delice Dream Sitges

2 gay hotels, 5 days of parties during the day and the evening and many hot guys, that’s Delice Dream. After successful editions at Lloret del Mar, you can party now close to Barcelona. I already have visited it, now it’s your turn!


Winter Gay Pride Maspalomas

Leaving your country for winter? Then go to Maspalomas, Gran Canaria. They also offer you a nice winter version of the gay pride with many parties, a nice gay beach and of course… hot men!

New Year’s Eve: We Party Madrid

Every year another theme with hot men, good music in one of the biggest cities of Europe. No plans yet, no better way to start the New Year.




Colombia, unmasking the prejudices

Touristicogay was 3 weeks in Colombia and visited 4 cities: Bogota, Cali, Medellin and Cartagena. We had 2 goals: are the prejudices true and how gay is Colombia? In Europe many people think Colombia is still dangerous and everyone offers you drugs. But is that true?

We arrived at the airport after a flight of 12 hours. Many airline companies start with flights to Bogota, also KLM and Lufthansa in Europe. Outside you choose the official taxi, like in every country.


Bogota is a huge city and not so warm as other cities, so warm clothes in the evening are necessary. We stayed in Hostel Pink, a gay venue in Chapinero very close to all the gaybars and discos. Reny and his team offer you a nice basic room with a breakfast for you and your partner.


For the touristic part you must be in the historical town. This beautiful part of the city offers you the gold museum and an old town that you can visit with a free tour offered by Bogota’s touristic office. Also visit the monastery on the mountain. You can take a train or a cable. Enjoy the view on the mountain. It is amazing!

If you want to visit the city,grab a taxi. It is the cheapest and most easy way to get around. Bogota has a bus system, the TransMilenio, but no one understands the system and it is dangerous. First Safety tip: NEVER stop a taxi on the street. Use the app on your mobile phone or ask the hotel to call one. The most clubs have their own people to bring you save to your hotel again.

The food is really cheap in Bogota: whatever your taste, you can go around for less than10 euro. The international restaurants are more expensive.

The gay life in Bogota is remarkable: bars, disco, sauna, sex clubs… you find it in the whole city. Babylon is a nice gay sauna that you can compare with a European sauna. Dark club is a weekend cruising venue with lots of action. But on Thursday go to El Mozo Club. This venue has 2 floors, great music and is packed with cute guys. I loved it! On Friday and especially on Saturday everyone goes to Theatron. This gay palace is the largest gay disco in Latin America. Behind those walls you find 10 discos. Remixes, dance, regeaton,… every place has its own style of music. On the square, people listen to live music and eat a snack. At the entrance you pay 15 dollar where you get a cup that you can refill from 21h till 2h with alcohol. More than 6000 people visit this place every weekend.




After visiting a crowded city like Bogota, Cali is a welcome respite. Also the temperature is better than Bogota, and taking a taxi is safer. Here you can take a taxi on the street in all safety.

We stayed at Hostal Dona Sol. John and his partner have a beautiful and quiet place where you can enjoy the swimming pool, the nice room and in the morning John serves you a delicious breakfast. In the past he had a restaurant, so every morning he suprises you with a delicious meal.


Go visit the historical city and if you have time, go visit the zoo. Its one of the most beautiful in Latin America. At the touristic office in the historical center you get a map with faces. Those faces show you which areas are safe for tourists. So keep those warnings in mind.

The gay life starts here on Thursday. From Sunday till Wednesday you find 1 bar open, a gay salsa bar and some saunas. Cali Club is the most European gay sauna with nice facilities, but Phisicus 21 club definitely hosts the hottest guys.


Medellin won the price of most innovating city and you can see why: its modern, nice center has a great (and safe) metro system and a beautiful ecological park.

We stayed at 61 Prado, a European hotel in Medellin, close to the metro. The rooms are superb and the food in the restaurant is delicious. You really need to try the Colombian food there. Again here, do not take a taxi on the street, but use the app on your mobile phone.


The metro system in Medellin is cheap, good and safe for tourists. It brings you to the center of the city where you can make nice walks. Bogota is bigger, but Medellin is more modern in every way. At the end of the metro you can take a cable train that brings you in 30 min to a beautiful ecological park. You can eat something there, make walks or bike tours and have a wonderful view over the city.

The gay life here is different from other cities. They have open gay bars where everyone starts their evening with a cocktail on the street. Then you go to one of the gay discos. You can choose between a salsa and electronic/Latin music one. The music is nice, the drinks cheap and the boys are hot! I loved Medellin.

JOR: Colombian Fashion for gays

Everyone in Europe knows ES and Andrew Christian, but Colombia has its own fashion designer: Javier Ortega. He is the proud owner of JOR: exclusive underwear and swimwear. I had an interview with Javier. His fashion is more colorful than other ones, more Colombian, but nice! You can find a JOR store in Medellin or buy it online and who knows maybe in the future buy it in shops in Europe. I loved it!



The last city is Colombia’s beach city. It has 2 areas: the historical town and the hotel part. First I did not like it. It was not Colombia for me, but you start to love this city.

I stayed in Casa el Carretero, a gay-friendly guesthouse with nice rooms, a small swimming pool and a good breakfast. Very close you find plenty of cheap restaurants where you can eat for under 10 euro.


You can do everything on foot if you stay in the historical part. If you stay in the hotel part, you need a taxi. Discuss the price with the taxi driver, as here they do not use a meter.

Everyday you can have a free walking tour in Cartagena. You just have to pay a tip. For that you get a great tour of 2h with professional guides. Go to the many tourist information points for the details.


Cartagena is a beach town, so enjoy the good weather and for gays, there is a gay friendly part at the end of the beach. Ask the way to gays and you will definitely find it!

The gay life in Cartagena is very small. They have 1 gay bar: Le Petit and in the weekend 2 gay clubs. But what a great atmosphere at the gay bar: I loved the music, the drinks and if you like muscled guys… Cartagena is definitely your place! Remember that many guys are rent boys!



My first goal was to look to all the prejudices. Is Colombia dangerous? Yes, but if you follow the rules of the city it arguably is one of the safest countries to travel in. Flying from to city is possible with AVIANCA, an excellent company.

Is Colombia still a drug country? Of course… but in those 3 weeks, just 2 guys offered me drugs, and the police check non-stop.

Is Colombia gay? Oh yes! It is one of the up-and-coming gay countries. You find bars, clubs, sauna, sex clubs and the hottest Latin guys… and this all at cheap European prices.

Colombia stepped into the future of tourism. More information? Click on the websites for the hotels or go to www.touristicogay.be and listen to the interviews i had with Edison from Theatron, El Mozo Club, Javier from JOR and Rubén Egea, a gay activist. Watch the movies of Theatron, Dona Sol and JOR’s exciting fashion!



The Late Birds Lisbon, an oasis in the city

A visit at Lisbon is a must do: small streets, good food, a beach, culture and nice people. At the end of the day u can relax in The Late Birds Lisbon, the All Male Gay Urban Resort.

Lisbon has many things to offer for the tourist and the gay tourist. The two gay neighborhoods have a gay sauna, nice bars, discos, shops and restaurants. Before midnight the bars are empty, so after a busy day at the beach or the city, u like to rest and then is The Late Birds a blessing in the city.

The Late Birds

The Late Birds lies between the 2 gay parts and is a real oasis. The rooms are very spacious with a beautiful balcony. Ask for the different prices.

Carlos and his friendly staff is available 24h and provides you with all the information you need. But the best part is the beautiful garden with swimming pool. There you can rest while you enjoy one of the great cocktails.

In the early evening all the guests join together for a cocktail or a wine at the bar before they go dinner or party. After the party you can enjoy a fantastic breakfast. For the late birds its even available at 14h.

The App

U can take a map to find all the gay venues or try the great app of the guesthouse. Download it easily from the Android or Apple store. You can find a route with the best LGBT spots in Lisbon, the best cantinas, the best restaurants, the museums, gay beaches, best shopping places and much more. On a map u see the places and in the city u not need internet, because the map works offline. Its surely a plus for this guesthouse.


Lisbon Tours

If you like to visit the city with a small group of LGBT people, you can surely choose for Lisbon tours. The tour is very personal and professional. They also organise tours to the gay beach. But you have to be quick, its very popular!


Opiniestuk: Heeft het gaylife in Antwerpen nog een toekomst?

Voor mij ligt de gaymap van Antwerpen van 2013. 4j later is bijna de helft van de gayhoreca verdwenen. Heeft het gaylife in Antwerpen nog een toekomst?

Het verleden

Antwerpen is steeds een open en tolerante stad geweest waar LGBT mensen zich thuis voelen. Jaren zaten de bars, discotheken afgeladen vol. Eurogames, World Outgames, de gaypride… alles was mogelijk in Antwerpen. Wat is er dan fout gelopen dat nu slechts de helft van de gayhoreca het hoofd boven water kan houden?

3 redenen lagen aan de oorzaak: Vele bars zagen het volk toestromen en gingen ervan uit dat LGBT mensen gewoontedieren zijn. Investeren was uit den boze. De meeste van deze bars hebben ondertussen de deuren gesloten, want gays gaan vandaag op zoek naar nieuwe dingen. De laatste jaren steken de goedkope vluchten en bustrips de kop op en daar profiteren grote steden als Berlijn, Madrid, Barcelona en Keulen van: nieuwe concepten, nieuwe gezichten en meer fun.

Een derde reden zijn de ego’s van het verleden. Events konden niet georganiseerd worden zonder ruzies. We hadden grote events in Antwerpen, maar de verschillende organisatoren konden op bepaalde momenten elkaars bloed drinken en samenwerken was al helemaal uit den boze. En als je in een stad als Antwerpen al niet kan samenwerken, wat zou je dan willen dat de gay naar jouw event wil komen?

De gayhoreca anno 2017

Ondanks het verdwijnen van vele zaken, heeft de stad nog steeds een divers aanbod.

Hessenhuis is nog steeds een top locatie en de eigenaar heeft begrepen dat je publiek moet blijven warm maken met nieuwe concepten. Hij plaatst de dj dichter bij het publiek, heeft een vast happy hour en een team van barmannen die de vaste klant bij naam kennen. Dat loont!

Ook Twilight is een plek die blijft scoren. Op elke locatie waar de bar opent heeft het zijn publiek. De eigenaar weet hoe een concept eruit moet zien en het koppel is een streling voor het oog achter de bar (als je van gespierde types houdt uiteraard).

Bars als De Lux, Santos, Den Draak en Velvet kan je plaatsen in de categorie ‘een leuke zaak voor een drankje en een praatje met vrienden’. Zij hebben begrepen dat Antwerpen hier nood aan heeft.

Que Pasa heeft de afgelopen jaren een reputatie opgebouwd van goede shows en concepten waar beginnende showqueens hun kans kunnen wagen en dat werpt zijn vruchten af. De eigenaar en zijn team weten hoe je klanten moet verwennen en dat werkt. Vaak zit de zaak afgeladen vol.

Café Strange blijft de oudste gaybar van Antwerpen en ook al is de tijd er blijven stil staan, je komt er met plezier een drankje drinken. Maar ook Armand, één van de oudste barmannen van België, gaat mee met zijn tijd via flyers en leuke party’s.

Maar het is vooral de leather en fetish scene die in Antwerpen een boost heeft gekregen met zaken als The Boots, Kinky’s en Random. Door een goede investering (en de aanwezigheid van leatherpride) trekken deze zaken een divers, maar ook jong publiek.

Sommige eigenaars trachten dan weer oude bars een nieuw leven in te blazen, met wisselend succes. Rainbow is de recentste bar die de oude sfeer weer tracht op te roepen van de ‘Van Schoonhoven straat’. Ze slagen daar wonderwel in met een soort bruine kroeg. Door een eenvoudige inrichting, leuke acties en drankjes aan democratische prijzen hebben ze op korte tijd een vast publiek weten aan te trekken.

Popi bar is dan weer een ander verhaal. Na de sluiting door de vorige eigenaar en een tijdelijke uitbating als…(ja als wat?) heeft de huidige eigenaar vorig jaar besloten om er een straightfriendly bar van te maken met nieuw personeel en een nieuwe inrichting. Een half jaar later heeft de zaak een team… maar geen klanten. Terwijl deze zaak vooral in de lente en zomer de plek is waar je uren kan genieten van een cocktail of een glaasje wijn op het terras. Maar wil iemand de eigenaar eens aan zijn verstand brengen dat je moet investeren in een zaak? De vroegere klanten van Popi bar hebben allemaal een andere plek gevonden, dus ervan uitgaan dat ze gaan terugkomen is oerdom als je de klant niet begrijpt. En laat dat nu net het probleem zijn hier!

Gay Tea dance

Gay Tea dance, het modewoord voor de gayhoreca.  Zowel Twilight, Bonaparte als Padam hebben dit concept op de kaart gezet in Antwerpen… en met succes.

Maar waar Que pasa succes mee boekt, moeten deze concepten (en bars) dringend hun visie veranderen. Showqueens blijven belangrijk in het Antwerpse gaylife, maar zijn niet meer het wondermiddel om klanten aan te trekken. Je kunt de vele verkiezingen niet meer bijhouden en vaak zien we dezelfde kandidaten terugkeren, met dezelfde show die we het weekend ervoor al zagen in een andere bar. Diversiteit en verandering zijn hier de kernwoorden.

Red and Blue vs Cargo Club

Na 19y heeft Ludo Smits de fakkel doorgegeven. Red and Blue is jaren een fenomeen geweest, maar de tijd van lange wachtrijen is al lang verleden tijd. Tijd voor verandering met nieuwe concepten, aanpassingen… en een nieuwe naam. Maar was dit alles wel een goede keuze?

De nieuwe eigenaar heeft gekozen voor een nieuwe naam: Cargo Club. Een keuze die ik en vele anderen niet echt begrijpen. Voor een naamsverandering opteer je enkel bij een slecht imago en dat was met Red and Blue niet het geval. De naam heeft dan wel niet meer dezelfde draagkracht als 10j geleden, maar blijft bekend in binnen- en buitenland. Ook bij het opstarten van een nieuw concept kan je opteren voor een naamsverandering. Maar de gayconcepten blijven wel bestaan in Cargo Club… onder de noemer ‘by redandblue’? Maar zitten we nog wel te wachten op de zoveelste mainstream disco in Antwerpen? De toekomst zal het uitwijzen!

En hoe controleer je bezoekers op drugsgebruik als je de rokersruimte volledig afsluit met muren en een deur? Zeggen als eigenaar dat je vertrouwd op de sociale controle getuigt in deze van naïviteit of domheid.

Is Cargo Club dan ten dode opgeschreven? Zeker niet! Er zijn nog steeds leuke concepten en Antwerpen zal steeds nood hebben aan een plek als Cargo Club, alleen zullen ze zichzelf regelmatig in vraag moeten stellen en niet steeds de schuld op het internet steken. Dit is te kort door de bocht.


De toekomst van Gay Antwerpen ligt vooral bij de events: Antwerp pride, Leatherpride, Mister Gay Belgium, Wave,….

Er is een nieuwe lichting organisatoren opgestaan met Jeroen van Lievenoogen, Dimitri Vantomme, Bram Bierkens en Jeffrey Wuytack. Dit jong geweld heeft begrepen dat samenwerken de weg is om iets te bereiken en laat dat nu net belangrijk zijn voor de gayhoreca! Geef deze ploeg de kans om Antwerpen verder op de kaart te zetten en laat de ego’s waar ze thuishoren… in de slaapkamer! Leatherpride barst uit zijn voegen en is niet voor niets het beste leather and fetishevent van Europa, Antwerppride gaat zijn 10e editie tegemoet met een Wave die ook uit zijn voegen barst en Mister gay Belgium is een toporganisatie dat als voorbeeld kan dienen voor de rest van de wereld. En met de kennis en ervaring van Jeffrey tijdens Antwerppride gaan we mooie jaren tegemoet in Antwerpen.

Gayhoreca vs Gaymedia

Ook de gaymedia ligt vaak onder vuur vanwege zijn kritische berichtgeving of artikels waar ze het niet mee eens zijn. De gaymedia is de laatste jaren echter herleid tot een handvol spelers die professioneel bezig zijn met hun vak. Gay journalisten hebben al jaren als doel de horeca te ondersteunen met hun magazines en websites, maar moeten ook kritisch zijn. Mensen hoeven het uiteraard niet eens te zijn met de inhoud, maar stellen ‘dat je een slechte relatie hebt met de pers’ is kort door de bocht. Want was het niet de gaymedia die jaren geleden op de barricades stond voor Red and Blue als er problemen waren?


Een antwoord op de vraag: heeft het gaylife in Antwerpen nog een toekomst? Ja! De horeca begrijpt dat investering belangrijk is en Antwerpen zet zich op de kaart met leuke events. Maar wat belangrijk is, blijf jezelf in vraag stellen.. en dan gaat de stad nog heel wat mooie jaren tegemoet!

Interview met Ludo Smits, een gelukkig man na zijn pensioen!

19 jaar lang was Ludo Smits het gezicht van de bekende gay discotheek Red and Blue. Mede door hem heeft het Antwerpse gaylife een boost gekregen. Nu kijkt hij terug op deze bewogen periode en de toekomst.

Dag Ludo, geniet je van je pensioen?

Ik ben sinds eind augustus met pensioen en dat voelt een beetje raar aan. Ik heb altijd onder een vorm van stress geleefd en ineens valt heel die stress weg. Er waren vroeger van die momenten dat je  ’s nachts wakker werd en dacht: dit en dat moet nog gebeuren. Nu slaap ik ‘s nachts door. Dat is de positieve kant. De negatieve kant is dat ik door mijn werk nooit hobby’s heb gehad. Omdat ik ook geen job meer omhanden heb is dat wel een beetje vervelend. Maar dat haal ik wel in. Ik heb nog tijd.

De meeste mensen kennen jou als eigenaar van gay discotheek Red and Blue, maar eigenlijk ben je al veel langer bezig in het gaylife. Hoe is het ooit begonnen?

In 1974 ben ik door mijn vader op straat gezet en ben zo in Antwerpen terecht gekomen. Ik heb dan een aantal jaar op een bank gewerkt. Maar eigenlijk lag mijn hart bij de homo- emancipatie die toen nog in de kast zat. In 1977 heb ik toen het geluk gehad mee aan de wieg te staan van FWH (Federatie Werkgroep Homoseksualiteit). Ik was de eerste gay die nationaal gesubsidieerd werd om aan categoriaal opbouwwerk te doen voor gays. Daar mogen we best fier op zijn, want België was het eerste land in de wereld dat vrijgestelden subsidieerde om te werken aan homo-emancipatie. We kregen toen 800.000 frank per jaar van het ministerie van cultuur. Ik heb dat ongeveer 10j gedaan. Dan had ik het wel gezien omdat we meer bezig waren met onszelf organisatorisch in stand te houden.

Hoe ben je dan in de gayhoreca terechtgekomen?

Dat was in 1993. Antwerpen was toen culturele hoofdstad van Europa. Mijn toenmalige kameraad en ikzelf waren operafans en het probleem toen was dat we na de opera nergens heen konden in ons kostuum. Toen was er wel de ‘Van Schoonhovenstraat’, die ik nu mis, maar daar kon je niet opgekleed in de bars komen. We zijn toen samen in 1993 begonnen met het ‘Hessenhuis’. Overdag waren we het café van het museum waar de oudere mensen hun koffie kwamen drinken en ’s avonds waren we een gerenommeerde gaybar waar iedereen welkom was.

Heb je ooit tegenkanting van de stad gekregen omdat je er een gaybar uitbaatte?

Nooit! Ik heb in heel mijn carrière nooit tegenkanting gehad van de stad. De stad was er zich van bewust dat enkel een cafetaria van een museum niet kon werken. De oplossing die we hen aangeboden hadden was voor hen rendabel.

Waarom ben je dan gestopt met het ‘Hessenhuis’?

In 1997 besloot ik om met ‘Red and Blue’ te beginnen. We hadden toen naast het ‘Hessenhuis’ ook café ‘Rimbaud’ aan de overkant. Mijn toenmalige vennoot zag de uitbating van een discotheek niet zitten en we zijn toen uit elkaar gegaan, waar ik nog altijd spijt van heb.

Waarom ben je ooit met ‘Red and Blue’ begonnen? Vond je dat er nood aan was?

Zeker! Vooral als je de cijfers van de eerste 10j zag. Op zaterdag zat het ‘Hessenhuis’ afgeladen vol. Om 2u ’s nachts zag je dat klanten nood hadden aan andere dingen. Je had toen ’La Demence’ in Brussel, de’ l’ Envers ‘d Anvers’ party’s in café Local en de party’s in zaal Jacob. Alleen was dat niets vast en de gelegenheid deed zich voor om het pand over te nemen. ‘Red en Blue’ was toen een sensatie in Benelux en ver daarbuiten.

Heb je nooit gevreesd dat het een mislukking kon worden?

Dat hebben heel veel mensen tegen mij gezegd en dat is het verschil tussen België en Nederland. Bij de opening stonden er gigantische rijen en kreeg je felicitaties van de Nederlanders.  De Belgen vroegen zich af of het wel zou werken. Dat vond ik wel spijtig. Maar het bleef een risico als zaken man. Toen waren de goedkope reizen er nog niet en het potentieel was er wel. Mensen gingen toen nog uit.

Verenigingen hebben toen vaak kritiek geuit dat ‘Red and Blue’ hun cliënteel afnam. Ben je het daar mee eens?

Neen, ik ben het daar niet mee eens. De party’s in café Local zijn gestopt toen William zelfmoord gepleegd had. De party’s van zaal Jacob waren toen grotendeels georganiseerd door het RAF (Roze Actie Front)en dat werd toen door niet zo veel mensen meer gedragen. Een ander punt is, en dat heb ik nooit ontkend, dat ik het commercieel bekeken heb. Ik ben een commerciële man en men heeft me dat vaak verweten. Maar men kan niet ontkennen dat ik steeds de homobeweging een warm hart heb toegedragen. De ’Roze Flamingo’s’ kregen bijvoorbeeld elk jaar gratis de zaal. Ik heb toen ook met ‘Active Company’ gepraat. Ze kregen ook de zaal gratis, maar ze wilden dat niet omdat de tickets commercieel waren. Maar sorry, ik was een commerciële instelling die haar personeel commercieel moest betalen en de vaste kosten waren er ook. Ik was geen vzw.

Heb je ooit tegenkanting gehad op de gayclub?

De eerste jaren hebben we 3 keer een brand gehad. 3 donderdagen na elkaar hebben ze geprobeerd de zaak in brand te steken. De 1e keer was het via de keldergaten. De 2e keer via de brievenbus met sponsen met benzine. De hele inkom was weg, maar we zijn nooit gesloten geweest en hebben alles met man en macht klaargestoomd voor het weekend. De 3e donderdag had men de ramen stukgemaakt en benzine binnen gegooid. Toen was er redelijk wat schade. Echter, men heeft er nooit serieus onderzoek naar gedaan heeft. Er werd wel een sporenonderzoek gedaan, maar ik heb er nooit meer iets van gehoord. Het nadeel is wel dat het dan ontzettend moeilijk wordt om een brandverzekering af te sluiten. Verder heb ik nooit tegenkanting gehad, maar soms voelde ik me wel geviseerd in wat ik deed.

Je bent dan later met je tweede kindje begonnen: ‘Navigaytion’. Hoe ben je daar op gekomen?

Ik was jaloers op grote steden als Amsterdam waar grote festivals waren en ik wou Antwerpen ook graag zo een festival geven. Toen dacht ik: in Amsterdam mogen mensen naar de boten kijken, dan laat ik ze hier op de boten feesten! We hebben daar wereldpers mee gehaald. Rotterdam heeft het toen willen overnemen, maar heb het in een domme bui geweigerd. Ook Brussel heeft het willen overnemen, maar Ik heb het altijd geweigerd omdat ik vond dat ‘Navigaytion’ een Antwerps feest moest zijn. Het spijtige is dat hier heel wat misgelopen is. Philip Heylen (voormalig schepen van cultuur en toerisme) vond, met de beste bedoelingen, dat ‘Navigayton’ moest ingekapseld worden in een groter geheel. Maar dat groter geheel ging plots andere wetten opleggen en met sponsors lopen. Daardoor was het niet meer mogelijk om het te organiseren. Ik heb daarna nog 2 keer geprobeerd het te organiseren. De eerste keer kregen we een datum waarbij we midden in het spektakel van de reuzen van Royal de Luxe zaten. Het terrein zou niet bereikbaar zijn. Ook de veiligheidscoördinator van de stad deed zo moeilijk dat je eigenlijk op geen zinnige manier nog iets kon organiseren. Terwijl ons event één van de veiligste was door duikers en nadarhekken moesten we minstens 5 meter van de wal blijven. Maar dan heb je al een groot stuk van het plein ingenomen. Het ponton mocht ook enkel gebruikt worden voor de inscheping, waardoor er sfeer werd weggenomen. En nu ‘Flandria’ gestopt is, kan je het ook niet meer organiseren wegens een gebrek aan boten.

Mocht Rotterdam of Brussel het je nu vragen, zou je het doen?

Maar neen, ik kan die stress niet meer aan. En ik ben ook niet meer mee. Dat is ook de reden waarom ik met Red en Blue gestopt ben. Ik snap van de muziek niets meer. Ik vind het duur betaald lawaai. Ik ken ook niets meer van de concepten.

Jij bent de man die in Antwerpen ‘studio 54’ geïntroduceerd hebt. Ben je daar fier op?

Ja natuurlijk. Patrick Aertsen, mijn toenmalige manager, verklaarde me gek toen ik hem zei een discoparty te organiseren, want daar kende ik alles van. En nu nog steeds is het een succes.  Gays willen nu eenmaal die glamour en glitter. We hadden toen plannen om het maar 18 keer te organiseren omdat de toenmalige ‘studio 54’ ook maar 18 maanden heeft bestaan. Er lag zelfs een scenario klaar voor de closingparty. We hebben dat nooit nodig gehad.

Ik heb altijd het gevoel gehad dat jij in al die jaren een haat-liefde verhouding had met de rest van het gaylife. Klopt dat?

Ikzelf weet dat niet. Ik heb in mijn brochures altijd het gaylife meegenomen. Niemand werd uitgesloten. Natuurlijk was ik ook wel concurrentie. Wat ik wel nooit geaccepteerd heb, en ik begrijp niet dat mijn opvolger dat wel doet, was dat ik of iemand anders reclame ging maken voor anderen terwijl mijn discotheek open was. (Hij doelt op facebookberichten van de huidige staf die ergens anders gaan feesten). Op zaterdagavond was ‘Red and Blue’ gay en moest ik mijn zaak volkrijgen. Dan ging ik geen reclame maken voor andere zaken. En die deden dat omgekeerd ook niet. Dat heeft men nooit begrepen.

Maar als ik zag dat je plots je winsten van Navigaytion aan Eurogames moest geven en Antwerp pride zijn kapstok wou hangen aan jouw event… je was toen nooit de beste vrienden met die organisatoren.

Neen, omdat die organisatoren geen commerciële mensen waren en die begrepen niet dat ik mijn zaak vol moest krijgen. En sommige dingen doe je gewoon niet. Ik moest ook al mijn rekeningen betalen en dat begrepen ze vaak niet. Maar met de World Outgames heeft men echt op mijn ziel getrapt.

Wat bedoel je?

Op ITB (Internationale reisbeurs in Berlijn) ben ik ooit met ‘Tom on Tour’ begonnen om feestjes te geven aan gay journalisten. We zijn met 40 man begonnen en zijn dan enorm gegroeid. Ik heb toen aan Philip Heylen gevraagd een speech te geven. Ook kon ik het zelf financieel niet meer aan. We hebben dat feestje dan georganiseerd met de mensen van Fort Lauderdale en ‘Tom on Tour’.

De burgemeester van Fort Lauderdale kwam een speech geven. Ik heb toen aan Philip gevraagd hetzelfde te doen wetende dat die dat prachtig doet. Na hem kwam Fort Lauderdale en die dame had 2 modellen bij in een klein slipje met surfboard. Philip was enthousiast en wou het jaar erna ook zulke gasten hebben.

Het jaar daarna, in het kader van ITB, werd ik op het kabinet van Philip Heylen gevraagd. Men vertelde me dat Toerisme Vlaanderen de organisatie ging overnemen. Jouw feestje in Berlijn wordt dan plots afgenomen en dat deed pijn! Ik had 2 jongens in Navigaytion kledij meegenomen die Philip gingen escorteren. Plots stond er een Duitse travestiet te vertellen over Gent en Brussel. Bezoekers en organisatoren kwamen me vragen wat er aan de hand was omdat ik steeds het feestje organiseerde om Antwerpen en ‘Red en Blue’ te promoten. Toerisme Vlaanderen vond dat het tijd werd voor Gent en Brussel, terwijl er in Gent niets is en Brussel vooral Franstalig is. Ik ben boos naar Philip Heylen gestapt en gezegd dat ik dit niet pikte. Hij zei dat we het jaar erna, in aanloop van de World Outgames, het anders zouden doen.

Een paar maanden later was er een vergadering op het kabinet met Dimitri Vantomme, Bart Abeel en het kabinet. Men wou in Berlijn terug een grote party doen, maar de stad mocht geen commerciële dingen organiseren en daar hadden ze een partner voor nodig. In Duitse magazines wilden ze advertenties plaatsen en daar hadden ze mij ook voor nodig. Men had de GOYA (Grote partylocatie in Berlijn) afgehuurd voor een receptie en een party met Kate Ryan. Als dj wou men Dimitri d’Anvers. Dat weigerde ik. Ik wilde enkel dj’s van ‘Red en Blue’ omdat ik alles betaalde. We hadden ook mooi reclamemateriaal laten maken.

Om 22u moesten we er zijn en er was een prachtige receptie. Er was echter geen enkele verwijzing naar ‘Red and Blue’. Er hingen wel gekopieerde A4’s van ‘Pannekoek’ (het zondagse gayfeestje in Bonaparte). Het was een echte schande hoe die daar tegen de muur met wat kleefband geplakt waren. Wij zijn gewoon vertrokken en elders uitgegaan. ‘ s Nachts belde Philip Heylen me op om te komen, maar buiten mijn dj was er niets van ‘Red and Blue’ en zelfs mijn dj kreeg geen reclame. Ik had al meer dan 10.000 euro besteed aan dat feestje. Tevens moest ik de tickets en hotels van mijn dj’s betalen, maar de mensen van World Outgames vlogen en logeerden gratis. Ik mocht dat geld dan herinvesteren in reclame in het boekje van World Outgames. Achteraf bleek er geen brochure te komen. Ik heb van dat geld nooit iets terug gezien!

De laatste jaren waren er steeds problemen met organisaties als Antwerp pride en jou. Had je een haat-liefde verhouding met mensen als Bart Abeel en Dimitri Vantomme?

Dat klopt. Ik ben niet iemand die graag op een podium zit, maar ik heb altijd mijn zaak in de belangstelling willen zetten. Maar telkens met Antwerp pride wist men mij een pad in de korf te zetten. Het mooiste voorbeeld was 2j geleden. Ik heb toen 35 antieke wagens naar Antwerpen gehaald en heb dat betaald. Ik werd zelfs niet uitgenodigd op het stadhuis op de receptie. ‘Red and Blue is zelfs niet vernoemd geweest. Deze dingen haat ik! Waarom laat ik die 35 wagens komen? Om reclame te krijgen voor ‘Red and Blue’, heel eenvoudig! Telkens opnieuw speelde men het klaar van ons dood te zwijgen.

Men heeft na Antwerp pride zelf zijn commerciële party. Die van ons moest doodgezwegen worden. Wat me dan echt pijn deed was dat men op het VTM nieuws zei dat de gayparty doorging in de oudste club van Antwerpen: café d’ Anvers.


Kan jij nog door dezelfde deur met Bart Abeel of Dimitri Vantomme?

Ja, we hebben elkaar onlangs nog gezien. Ik heb nooit iemand gedwarsboomd. Ik heb zelfs iedereen gesteund. Als het niet wederkerig is, kan ik er ook niets aan doen.

Begrijp je dat sommige mensen zeggen dat je een moeilijke man was om mee samen te werken?

Dat kan! Ik had altijd mijn ideeën en heb altijd mijn ‘Red and Blue’ voorgetrokken. Ik heb nog altijd het mooiste compliment van Thierry Coppens gekregen van ‘La Demence’: hij wist waar ik voor stond, zoals hij voor zijn zaak staat en hij gaat ook recht door zee. Je hebt dan ook een verantwoordelijkheid over 40 man en dan ben je hard. Ik ben misschien wel moeilijk geweest om mee samen te werken, maar als je afspraken maakt, moet je ze nakomen. Als je afspraken maakt met ‘Wave’ (de gratis party op Antwerp Pride) dat je banners mag ophangen en nog voor de party begint ze allemaal kapot gescheurd zijn… dan ben ik woest ja.

Je hebt 2 gaybars (‘Ortelius’ en’ Popi’) gehad die de deuren hebben moeten sluiten. Heeft dat pijn gedaan?

‘Ortelius’ heeft pijn gedaan. Omdat ik nog steeds overtuigd ben van het concept. Ik wou er een bruine Amsterdamse kroeg van maken. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat het zou gewerkt hebben in Antwerpen. Alleen, Ik had mijn personeel niet mee en ik had toen geen ballen aan mijn lijf om de puntjes op de i te zetten. Met de sluiting van ‘popi’ heb ik minder problemen gehad omdat ik toen in conflict was met Haacht Brouwerij (de eigenaar van het pand). Ik wou geen juridisch spelletje meer en heb dan maar gesloten.

De beslissing om te stoppen met ‘Red and Blue’, is die er snel gekomen?

Dat komt aanwaaien als een briesje. Naast de concepten en de muziek kon ik de nachten niet meer aan.

Vroeger had je een uitgebreid gaylife, nu nog enkele bars en een discotheek. Aan wat ligt dat?

Één van de oorzaken zijn de goedkope reizen. Vroeger kwam 1/3e uit Nederland en een deel uit Frankrijk en Duitsland. Nu gaat iedereen in andere steden feesten aan spotprijzen.  2e punt is internet. Vroeger moest je uitgaan om iemand te leren kennen. Dat hoeft nu niet meer: je hebt Grindr en Planetromeo. 3e reden: de vele alcoholcontroles.

Maar vroeger had je grote shows in ‘Red and Blue’, olifanten en vuurspuwers. Dat is allemaal gedaan en gays willen nu eenmaal spektakel.

We kunnen dat financieel niet meer aan. Vroeger was dat betaalbaar. Je hebt nu ook veel meer regeltjes naar bv brandveiligheid. Artiesten waren ook betaalbaar, nu niet meer.

In die 19y heb jij steeds de gay bezoeker aangevoeld, iets dat we nu in de huidige ‘Red and Blue’ missen volgens bezoekers.

Daarom ben ik ook gestopt. Ik voelde het niet meer aan. Vroeger maakte ik de mensen blij met waterpistolen, nu is dat speelse voorbij en ik hoop dat dit terugkomt. Tegenwoordig moet het donkerder en zwaarder zijn.

Op ATV had je een aantal hopen uitgesproken, die helemaal de mist zijn ingegaan: het wordt een mainstream discotheek, het is nu ‘Cargo Club’, mensen klagen dat de ziel uit ‘Red and Blue’ is, er komen minder mensen, … begrijp je dit?

Ik denk dat er een andere ziel is en niet iedereen moet met die ziel akkoord gaan.

Wat vind je van de naam ‘Cargo Club’? Had jij de naam ‘Red and Blue’ gehouden?

Ja, omdat ik 19j geïnvesteerd heb in die naam. In Hong Kong bijvoorbeeld kende men ‘Red and Blue’ en in Bangkok hing er in een bar een affiche van de discotheek. Men kende overal de naam en ik vind het dan ook geen goed idee om na al die jaren de naam te veranderen. ‘Larocca’, ‘café d’Anvers ‘ en ‘Carré’ zijn ook gevestigde namen en het is nooit goed om die naam te veranderen vind ik.

Doet dat dan geen pijn dat het na 19y een mainstream discotheek is geworden die af en toe nog eens een gayparty organiseert?

Neen, omdat ik de evoluties heb gezien en ja natuurlijk vind ik dat spijtig. En of het een goed idee is, dat moet de huidige eigenaar bekijken.

Zou jij tegen Nourdin (de huidige eigenaar en ex-manager) zeggen: maak er een straightfriendly discotheek van of zou je zeggen maak een mainstream disco met af en toe een gayevent?

Ik heb tegen Nourdin duidelijk gezegd dat ik het spijtig vind dat het gaygebeuren op een andere plaats komt en niet meer op de 1e. Puur commercieel stel ik me de vraag of we nog nood hebben aan een zoveelste straight club. We hebben er genoeg. Je moet vechten tegen een aantal concurrenten: ‘Larocca’, ‘Carré’, ‘Versuz’, ‘de Villa’ en ik weet niet of je die budgeten hebt om daartegen te concurreren? Nu zit je in hetzelfde rijtje waar je tegen op moet boksen. Daarvoor was je vrij exclusief.

Vroeger gingen mensen spontaan naar ‘Red and Blue’, nu moet je al in een boekje gaan kijken wat er te doen is. Ik heb een aantal reacties gekregen van mensen die speciaal van Gent waren afgekomen en plots op een straight avond waren en dat niet leuk vonden. Mensen kijken niet meer in een brochure, maar gaan op stap en kijken ter plaatse wat er te doen is. En dan komen ze plots op een hetero avond… dat is jammer.

Begrijp je dat vaste klanten zeggen: we gaan naar Keulen of Berlijn en we geven  ‘Cargo Club’ amper een jaar? Vind je dat erg als mensen dat zeggen?

Dat zou ik erg vinden ja als ze dat zeggen. Maar ik denk dat dat eerder een belletje moet laten rinkelen bij het huidige bestuur. Maar mensen gaan al jaren naar andere steden uit.

Zou je ooit opnieuw beginnen met Red and Blue?

Neen, want dan heb ik nog een echtscheiding erbij en ik heb mijn tijd gehad. Er is een tijd van komen en gaan en ik heb een mooie tijd gehad. Ik heb altijd kunnen doen waar ik zin in heb. Dat boek is uit.

Al zie ik in jou geen man die tot het einde der dagen een boekje zit te lezen.

Neen, maar ik zal me wel ergens nuttig kunnen maken. Voorlopig ben ik nog heel blij met ons huis in Wallonië.


Maar in het gaylife zien we jou niet meer terug?

Ik denk het niet neen. Als men mijn hulp nodig heeft, mogen ze me zeker vragen op events als bv ‘Leatherpride’.

Wat vind je van een concept al ‘Leatherpride’ in Antwerpen?

Dat vind ik fantastisch. Dat is de toekomst. Die grote events hebben potentieel.

Denk je dat er een nieuwe lichting aan organisatoren aan het opstaan is in Antwerpen zoals Jeroen Van Lievenoogen met ‘Leatherpride’, Bram Bierkens met ‘Mister Gay Belgium’, Dimitri Vantomme met ‘Wave’?

Dat is toch fantastisch. Ik ben blij dat men is afgestapt van een zaak die elke zaterdag om 23u de deuren opendoet en om 7u sluit, maar dat men kijkt naar evenementen. Alleen zo kan men buitenlanders aantrekken. Daarom denk ik ook dat ‘Leatherpride’ een potentieel heeft omdat ik zie dat het gaylife meer en meer fetish wordt. Ik hoop echt dat een ‘Leather- en Antwerppride’ mensen kan lokken. Want buitenlanders komen niet meer naar Antwerpen voor een gewoon cafeetje.

Zie je dan nog een toekomst voor de gaybars en discotheek?

Ik denk dat die verschillende concepten ‘Cargo Club’ nog nodig hebben om te werven. Een ontmoetingsplaats voor vrienden moet er altijd zijn. Dus ‘Cargo Club’ en de bars moeten er zijn, maar maak je geen illusies dat je daarmee mensen uit Keulen gaat aantrekken.